3 жніўня, пятніца

ЕВАНГЕЛЛЕ
Ці не сын Ён цесляра? Адкуль жа ў Яго ўсё гэта?
+ Чытанне святога Евангелля паводле Мацвея.
У той час:
Езус прыйшоў на сваю бацькаўшчыну і вучыў іх у сінагозе іхняй, так што яны здзіўляліся і казалі: Адкуль у Яго гэтая мудрасць і моц? Ці не сын Ён цесляра, ці не Ягоную Маці завуць Марыя, а братоў Ягоных Якуб і Юзаф, Сымон і Юда? І сёстры Яго ці не ўсе сярод нас? Адкуль жа ў Яго ўсё гэта? І сумняваліся ў Ім.
А Езус сказаў ім: Не бывае прарока без пашаны, хіба толькі на бацькаўшчыне сваёй і ў доме сваім. І не ўчыніў там шмат цудаў з-за нявер’я іхняга.
Гэта слова Пана.
Хрысціянства ў старажытнасці сутыкнулася з ерассю гнастыцызму, якая між іншым сцвярджала, што Езус з’яўляецца сапраўдным Богам, аднак чалавечнасць Ягоная ілюзорная. Маўляў, немагчыма спалучыць ў адной асобе Божае з чалавечым. Таксама і жыхары Назарэту як ніхто іншы ведалі, што Езус сапраўдны чалавек, які рос у канкрэтнай чалавечай сям’і. Для іх жа было відавочна, што быць чалавекам – азначае быць крохкім і смяротным. З іншага боку вядома было і тое, што гэты крохкі чалавек здзяйсняе Божыя справы. Паколькі меркавалася, што спалучыць адно з другім немагчыма, т9о назарэцяне так і не здолелі спасцігнуць, што маюць дачыненне з Богам.
Для сучаснага чалавека таксама застаецца цяжкасцю той факт, што Бог можа аб’явіцца ў чалавечай крохкасці, што Бог не пагарджае чалавечым убоствам і менавіта ў гэтае месца прыходзіць, каб яго ўзбагаціць. Езус з любові да людзей стаў сапраўдным чалавекам, і з Любові да людзей застаецца сапраўдным Богам.
Ці не бунтуюся я на тыя эпізоды майго жыцця, дзе Бог аб’яўляецца нібыта слабы і бездапаможны як чалавек? Ці прымаю я чалавечнасць Божага Сына? Ці веру я, што Бог не губляе сваёй усемагутнасці нават апынуўшыся разам са мной на дне майго чалавечага ўбоства?
Брат Андрэй Квяцінскі OFMCap, Літва
- Праглядаў: 985