Лк 6, 12–19

ЕВАНГЕЛЛЕ

Лк 6, 12–19

Правёў ноч у малітве. І выбраў Дванаццаць, якіх і назваў Апосталамі

+ Чытанне святога Евангелля паводле Лукі.

У тыя дні:

Езус узышоў на гару памаліцца і правёў ноч у малітве да Бога. Калі настаў дзень, паклікаў сваіх вучняў і выбраў з іх Дванаццаць, якіх і назваў Апосталамі: Сымона, якога назваў Пятром, Андрэя, брата ягонага, Якуба і Яна, Філіпа і Барталамея, Мацвея і Тамаша, Якуба Алфеевага і Сымона, якога называлі Зілотам, Юду Якубавага і Юду Іскарыёта, які стаў здраднікам.

Езус сышоў з Дванаццаццю ўніз і стаў на раўніне. І быў там вялікі натоўп вучняў Ягоных і вялікае мноства людзей з Юдэі і Ерузалема, з узбярэжных ваколіц Тыра і Сідона. 

Яны прыходзілі паслухаць Яго і аздаравіцца ад сваіх хваробаў. І тыя, хто цярпеў ад нячыстых духаў, вылечваліся. І ўсе людзі імкнуліся дакрануцца да Яго, таму што ад Яго сыходзіла сіла і вылечвала ўсіх.

Гэта слова Пана.

catholic.by 

 

Правёў ноч у малітве да Бога. І выбраў Дванаццаць, якіх і назваў Апосталамі. Адбылася вельмі важная падзея ў жыцці касцёла. Езус з’яўляецца фундаментам, краевугольным каменем, а Апосталы быццам першыя цагліны Касцёла. Пакліканне адбылося пасля начной малітвы Езуса да Бога. Ён маліўся за кожнага з іх, каб маглі пайсці за Ім. Што маглі адчуваць вучні, калі пачулі свае імёны? Радасць, страх, няпэўнасць, здзіўленне. Езус верыў у іх, што яны адкажуць на Яго запрашэнне і пайдуць за Ім.

У кожнага з нас ёсць сваё месца ў Касцёле. Езус выбраў кожнага з нас, як і дванаццаць Апосталаў, каб мы ішлі за Ім і прыносілі плён, каб Яго слова станавілася целам у нашай штодзённасці.

Як я сябе адчуваю ў маёй жыццёвай сітуацыі?  Ці я адчуваю, што Езус і мяне выбраў? Як выглядае мая штодзённасць, ці сведчу я пра Езуса ў сябе ў хаце, на працы?

Сястра Аліна Скапец SCSC, Польшча

Лк 6, 20–26

ЕВАНГЕЛЛЕ

Лк 6, 20–26

Шчаслівыя ўбогія. Гора вам, багатыя

+ Чытанне святога Евангелля паводле Лукі.

У той час:

Езус узняў вочы свае на вучняў сваіх і сказаў:

Шчаслівыя ўбогія духам, бо ваша ёсць Валадарства Божае.

Шчаслівыя, якія цяпер галадаеце, бо насычаны будзеце.

Шчаслівыя, якія цяпер плачаце, бо смяяцца будзеце.

Шчаслівыя вы, калі ўзненавідзяць вас людзі, і калі адрынуць вас, і будуць зневажаць, і з-за Сына Чалавечага адкінуць імя вашае, як зло. Радуйцеся ў той дзень і весяліцеся, бо вялікая ўзнагарода ваша ў небе. Бо так паступалі з прарокамі айцы іхнія.

Але гора вам, багатыя, бо вы ўжо атрымалі сваё суцяшэнне. Гора вам, якія цяпер сытыя, бо галадаць будзеце. Гора вам, якія цяпер смеяцеся, бо смуткаваць і плакаць будзеце. Гора вам, калі ўсе людзі будуць добра казаць пра вас, бо так паступалі з фальшывымі прарокамі айцы іхнія. 

Гэта слова Пана.

catholic.by

 

Шчаслівыя ўбогія, шчаслівыя, якія цяпер галадаеце, плачаце, шчаслівыя вы, калі вас зненавідзяць людзі і адкінуць вас. Можа стварыцца ўражанне, што Езус гаворыць абсурдныя рэчы. Нам часамі здаецца, што галоўнае ў жыцці гэта мець грошы, каб усяго хапала, каб быць незалежным.

Як можна быць шчаслівым нічога не маючы, плачучы, будучы галодным і ўсімі адкінутым? Сучасны свет і яго ідэі маюць сваё паняцце шчасця, якое можа нас падманваць. Ты шчаслівы толькі тады, калі маеш многа грошай, калі зрабіў кар'еру, калі ты маеш уладу.  І мы імкнемся дасягнуць усяго гэтага і маем задавальненне толькі на якісьці час. Ці шчасце - гэта часовае задавальненне? Якое шчасце мае на ўвазе Езус у Евангеллі? У гэтым Слове схавана таямніца сапраўднага шчасця кожнага чалавека. Гэтым шчасцем з’яўляецца святасць, да якой пакліканы кожны чалавек. Жыццё з Богам і ўзаемаадносіны Ім могуць даць нам праўдзівы супакой.

Гэта свядомасць таго, што твой план на жыццё - гэта спаўненне Божай волі. Гэта калі адчуваеш свой голад, які насыціць можа толькі Бог сваёй прысутнасцю ў небе. Гэта, калі плачаш ад жалю над сваім грахом і ўсяго свету. Гэта калі робішся ўсё больш падобным да Хрыста.

Якога шчасця шукаеш ты? Ці шукаеш волі Божай ў сваім жыцці? Ці імкнешся да жыцця вечнага?

Сястра Аліна Скапец SCSC, Польшча

 

Будзьце міласэрнымі, як і Айцец ваш міласэрны

ЕВАНГЕЛЛЕ

Лк 6, 27–38

Будзьце міласэрнымі, як і Айцец ваш міласэрны

+ Чытанне святога Евангелля паводле Лукі.

У той час:

Езус сказаў сваім вучням: Кажу вам, хто слухае: любіце ворагаў вашых, дабро рабіце тым, хто вас ненавідзіць. Благаслаўляйце тых, хто вас праклінае, маліцеся за тых, хто вас крыўдзіць. Таму, хто ўдарыў цябе па шчацэ, падстаў і другую; і таму, хто адбірае ў цябе плашч, не забараняй узяць і кашулю. Кожнаму, хто просіць у цябе, давай, і ад таго, хто ўзяў тваё, не дамагайся звароту. Рабіце людзям так, як хочаце, каб яны вам рабілі.

Бо калі любіце тых, хто любіць вас, якая вам за гэта падзяка? Бо грэшнікі таксама любяць тых, хто іх любіць. І калі чыніце дабро тым, хто вам чыніць дабро, якая вам за тое падзяка? І грэшнікі робяць тое самае. І калі пазычаеце тым, ад каго спадзяецеся атрымаць назад, якая вам за тое падзяка? Бо і грэшнікі пазычаюць грэшнікам, каб атрымаць столькі ж.

Але вы любіце ворагаў вашых, і чыніце дабро, і пазычайце, не чакаючы нічога ўзамен, і будзе ўзнагарода вашая вялікая, і будзеце сынамі Найвышэйшага, бо Ён ласкавы да няўдзячных і да злых. Будзьце міласэрнымі, як і Айцец ваш міласэрны. Не судзіце, і не будуць судзіць вас; не асуджайце, і не будуць асуджаць вас; прабачайце, і прабачаць вам.

Давайце, і будзе дадзена вам: меру добрую, уціснутую, утрэсеную і з верхам адсыплюць вам у падол ваш. Бо якою мераю мераеце, такой і вам будзе адмерана.

Гэта слова Пана.

catholic.by

 

У часы Старога Запавету было распаўсюджана права адплаты, так званае «вока за вока, зуб за зуб». Вучні Езуса таксама былі выхаваныя ў гэтай культуры. Права любові, якім жыў Езус, было чымсьці новым і незразумелым для таго асяроддзя. Само паняцце «любіць» кожны мог ўспрымаць па-рознаму. Таму Езус у сённяшнім Евангеллі так дакладна тлумачыць, што значыць «любіць».

Рабіце дабро, благаслаўляйце, маліцеся, прабачайце, давайце – усё гэта Езус заклікае рабіць усім, незалежна ад таго, ці гэта блізкі мне чалавек, ці вораг. Як можна палюбіць таго, хто нас абражае, хто нас праклінае? Па-чалавечы немагчыма так любіць. Але маем у сабе вялікі дар – Любові Божай, які дае нам магчымасць прабачаць і любіць Ягонай любоўю.

«Калі любім адзін аднаго, то Бог жыве ў нас, і любоў Ягоная ў нас дасканалая» Езус сёння звяртаецца і да нас гэтымі словамі. Па тым пазнаюць, што вы мае вучні, калі будзеце любіць адзін аднаго – гаварыў Езус.

Ці ў сваім жыцці я кіруюся законам любові? Якія мае адносіны з людзьмі? Ці я ў стане ахвяраваць мой час, мае рэчы, малітву маім бліжнім і непрыяцелям?

 

 

Павінен быць узвышаны Сын Чалавечы

ЕВАНГЕЛЛЕ

Ян 3, 13–17

Павінен быць узвышаны Сын Чалавечы 

+ Чытанне cвятога Евангелля паводле Яна.

У той час:

Езус сказаў Нікадэму: Ніхто не ўзышоў на неба, акрамя таго, хто сышоў з неба, Сына Чалавечага. І як Майсей узвысіў змяю ў пустыні, так павінен быць узвышаны Сын Чалавечы, каб кожны, хто верыць у Яго меў жыццё вечнае. Бо так палюбіў Бог свет, што аддаў Сына свайго Адзінароднага, каб кожны, хто верыць у Яго, не загінуў, але меў жыццё вечнае. Бо не паслаў Бог Сына свайго ў свет, каб судзіць свет, але каб свет быў збаўлены праз Яго.

Гэта слова Пана.

catholic.by

 

Сёння ўспамінаем ў Касцёле свята Узвышэння Святога Крыжа. Кожны дзень, калі прачынаемся ці кладземся спаць, калі пачынаем ці заканчваем есці, мы робім знак крыжа. Робім гэта з удзячнасці і любові да Бога, бo Крыж з'яўляецца вельмі важным  знакам у жыцці хрысціяніна – знакам перамогі жыцця над смерцю. Ён прыпамінае нам тое, што было за нас ахвяравана. Езус, аддаючы сябе за нас на крыжы, знішчыў грэх і адкрыў для нас брамы неба. «І як Майсей ўзвысіў змяю ў пустыні, так павінен быць узвышаны Сын Чалавечы». Езус адкрывае таямніцу сваёй смерці на крыжы, на якую быў асуджаны як злачынца. І калі паглядзець на гэта звонку, то выглядае дзіўным, што праз такую ганебную смерць Ён будзе ўзвышаны. Езус прынізіў сябе, а Бог Яго ўзвысіў. Чаму? «Бо так палюбіў Бог свет, што аддаў Сына свайго Адзінароднага, каб кожны, хто верыць у Яго меў жыццё вечнае». Можна сказаць аддаў самае дарагое, каб мы маглі быць з Ім, каб вярнуць нам годнасць дзяцей Божых. Умовай атрымання жыцця вечнага з’яўляецца вера ў Езуса Хрыста. А верыць у Яго, г.зн. прымаць шлях пакоры, якім Ён крочыў. Узяць свой крыж і ісці за Хрыстом!

Ці веру я ў бязмежную любоў Бога, што Езус памёр на крыжы дзеля мяне? Ці гатовы я па прыкладу Езуса ісці шляхам пакоры, каб Бог быў праслаўлены?  Што сёння з'яўляецца маім крыжам?

Сястра Аліна Скапец SCSC, Польшча

Каля крыжа Езуса стаяла Маці Ягоная

ЕВАНГЕЛЛЕ

Ян 19, 25–27

Каля крыжа Езуса стаяла Маці Ягоная 

+ Чытанне cвятога Евангелля паводле Яна.

Стаялі ж каля крыжа Езуса Маці Ягоная і сястра Маці Ягонай, Марыя Клеопава, і Марыя Магдалена. Езус, убачыўшы Маці і вучня, які стаяў побач і якога Ён любіў, сказаў: Жанчына, вось сын Твой. Потым сказаў вучню: Вось Маці твая. І з гэтага часу вучань узяў Яе да сябе.

Гэта слова Пана.

 

catholic.by

 

Сёння ў літургіі касцёла ўспамінаем Маці Божую Балесную, якая стаяла пад крыжам. Хто як не яна разумела Езуса ў час Яго пакутаў і смерці? Яна перажывала ўсё разам з Ім. „І праз Тваю душу пройдзе меч, каб выявіліся думкі многіх сэрцаў” (Лк 2, 35). Яна ведала, якая смерць чакае яе сына і перажывала ўсё ў веры і паслухмянасці Богу. Ніхто з людзей не ведаў і не любіў Езуса так, як яна. І стоячы там пад крыжам, яна цярпела разам з Ім, але ведала, што здзяйсняецца на крыжы.

Езус даручыў кожнаму з нас самае дарагое, што меў на свеце – сваю маці, Марыю. Каб мы прыбягалі пад яе заступніцтва. Для некаторых гэта можа азначаць няспынна маліцца на ружанцы, хадзіць у пілігрымкі, наведваць марыйныя санктуарыі. Гэта важна, але найважнейшае, гэта разважаць яе жыццё і праз яе больш пазнаваць Езуса і любіць Яго так, як любіць Яна. Маці Касцёла – маліся за нас!

Паспрабую ў цішыні ўявіць сябе пад крыжам разам з Марыяй. Паглядзець на Езуса, які памірае і пачуць словы, якія прамаўляе " вось Маці твая". Што я адчуваю? „І з гэтага часу вучань узяў Яе да сябе” - ці гэтыя словы адносяцца да мяне? Ці ёсць месца для Марыі ў маім духоўным жыцці?

Сястра Аліна Скапец SCSC, Польшча

Ты — Хрыстус… Сын Чалавечы павінен шмат выцерпець

ЕВАНГЕЛЛЕ

Мк 8, 27–35

Ты — Хрыстус… Сын Чалавечы павінен шмат выцерпець

+ Чытанне святога Евангелля паводле Марка.

У той час:

Езус са сваімі вучнямі пайшоў у вёскі Цэзарэі Філіпавай. Па дарозе Ён пытаўся ў вучняў сваіх, кажучы ім: Кім людзі лічаць Мяне? Яны адказвалі Яму: Янам Хрысціцелем,  другія — Іллёю, іншыя — адным з прарокаў. А Ён спытаўся ў іх: А вы кім лічыце Мяне? Пётр сказаў Яму ў адказ: Ты — Хрыстус. І загадаў ім, каб нікому не казалі пра Яго.

І пачаў вучыць іх, што Сын Чалавечы павінен шмат выцерпець, і быць адкінутым старэйшымі, першасвятарамі і кніжнікамі, і быць забітым, і на  трэці дзень уваскрэснуць. І казаў пра гэта адкрыта. А Пётр, адвёўшы Яго ў бок, пачаў дакараць Яго. А Ён, павярнуўшыся і паглязеўшы на сваіх вучняў, дакарыў Пятра, сказаўшы: Адыдзі ад Мяне, сатана, бо ты не пра Божае думаеш, а пра чалавечае.

І, паклікаўшы натоўп разам з вучнямі сваімі, сказаў ім: Калі хто хоча ісці за Мною, няхай адрачэцца ад сябе, возьме крыж свой і ідзе за мною. Бо той, хто хоча жыццё сваё ўратаваць, загубіць яго, а хто загубіць жыццё сваё дзеля Мяне і Евангелля, той уратуе яго.

Гэта слова Пана.

catholic.by

 

“З чаго складаецца жыцце чалавека?” – спытаецца хто-небудзь. Паводле адной з думак сённяшняга Евангелля, жыццёвая рэчаіснаць чалавека -  гэта пытанні і адказы на іх. Няма неразумных пытанняў, але бываюць дрэннныя адказы на іх. “Кім Мяне лічаць людзі?”- пытаецца сёння Езус у сваіх вучняў. Чуем розныя адказы, у меншай ці ў большай ступені сапраўдныя. Самы дасканалы адказ Пятра ў словах: “Ты Месія – Сын Божы”.

Месія – гэта значыць Выратавальнік.

Як разумееш сёння гэтыя словы ты і як разумеў іх сам Езус Хрыстус?

Якія словы Хрыста не хочаш прыняць у свае сэрца?

Затрымайся, чалавек, каля Крыжа і паглядзі на раны Сына Чалавечага, не думай толькі, што крыж – гэта звычайны “кавалак” дрэва і пачуеш: “Я Твой Месія і ў маіх ранах тваёе аздараўленне”.

Ці адчуваеш у сваей душы голас Езуса, які кліча цябе туды, куды сам пайшоў з любові да чалавека?

Брат Андрэй Зуй OFMCap, Беларусь

 

Чытанне святога Евангелля паводле Лукі

ЕВАНГЕЛЛЕ

Лк 7, 1–10

Нават у Ізраэлі Я не знайшоў такой вялікай веры 

+ Чытанне святога Евангелля паводле Лукі.

У той час:

Калі Езус скончыў сваю прамову да народа, Ён увайшоў у Кафарнаум. У аднаго ж сотніка захварэў і быў пры смерці слуга, якім ён даражыў. Пачуўшы пра Езуса, сотнік паслаў да Яго юдэйскіх старэйшын, каб папрасілі Яго прыйсці і аздаравіць ягонага слугу.

Тыя прыйшлі да Езуса і настойліва прасілі Яго, кажучы: Ён варты, каб Ты зрабіў яму гэта, бо ён любіць наш народ і нават пабудаваў нам сінагогу.

Езус пайшоў з імі. І калі Ён быў ужо недалёка ад дому, сотнік паслаў сяброў сказаць Яму: Пане, не турбуйся, бо я не варты, каб Ты ўвайшоў пад дах мой. Таму я не палічыў сябе вартым прыйсці да Цябе. Але скажы слова, і будзе здаровы слуга мой. Бо я таксама чалавек, падпарадкаваны ўладзе, і маю ва ўладзе жаўнераў. Кажу аднаму: Ідзі, — і ён ідзе; другому: Прыйдзі, — і ён прыходзіць; а майму слузе: Зрабі гэта, — і ён робіць.

Пачуўшы гэта, Езус дзівіўся яму і, павярнуўшыся да натоўпу, які спадарожнічаў Яму, сказаў: Кажу вам: нават у Ізраэлі Я не знайшоў такой вялікай веры. 

Калі ж пасланцы вярнуліся дадому, яны засталі слугу здаровым.

Гэта слова Пана.

catholic.by

Сёння Евангелле  падрабязна распавядае пра праведную любоў да бліжняга, у дадзеным выпадку пра клапатлівую любоў працадаўцы (кіраўніка) да свайго працаўніка.

Сучасныя кіраўнікі разважаюць: “Людзей, якіх нельга замяніць – няма!” Вельмі часта звальняюць працаўнікоў, якія перастаюць дасканала выконваць свае абавязкі з-за хваробы.

Магчыма і любоў сотніка не была дасканалай, але паказала прыклад прызнання чалавечай годнасці. Магчыма, гэтая любоў – вынік глыбокай і трывалай веры сотніка. “Пане, не турбуйся, бо я не варты, каб Ты ўвайшоў пад дах мой.” У гэтых словах прыклад узаемадзеяння веры, надзеі, любові, пакоры і паслухмянасці – галоўных цнотаў чалавека, якія ратуюць яго душу.

  “Але скажы толькі слова, і будзе здаровы слуга мой”. Жывая вера сотніка ў словы Езуса Хрыста – прыклад цуду, які вяртае радасць здароўя і жыцця для слугі. Слова вучыць, што вера, пакора і паслухмянасць разам будуюць дарогу да вечнага жыцця.

Ці мая вера настолькі моцная? Ці ёсць у маім сэрцы давер Богу ва ўсіх маіх учынках, справах, жыццёвых сітуацыях? Ці клапачуся я аб дабры для людзей, якія вакол мяне, над якімі я маю ўладу?

Брат Андрэй Зуй OFMCap, Беларусь

Чытанне святога Евангелля паводле Лукі

ЕВАНГЕЛЛЕ

Лк 7, 11–17

Хлопча, кажу табе, устань 

+ Чытанне святога Евангелля паводле Лукі.

У той час:

Езус пайшоў у горад, які называўся Наін, і з Ім ішлі многія вучні Ягоныя і вялікі натоўп. Калі ж Ён наблізіўся да гарадской брамы, выносілі з яе памерлага, адзінага сына ў маці, якая была ўдавою. І шмат людзей з горада ішло разам з ёю. Убачыўшы яе, Пан злітаваўся над ёю і сказаў: Не плач. 

І падышоўшы, дакрануўся да насілак. Тыя, хто нёс, спыніліся. І сказаў: Хлопча, кажу табе, устань. 

Мёртвы сеў і пачаў гаварыць. І Езус аддаў яго маці ягонай. Усіх жа ахапіў страх, і славілі Бога, кажучы: Вялікі прарок паўстаў сярод нас, і Бог наведаў свой народ. 

І разышлася гэтая навіна пра Яго па ўсёй Юдэі і па ўсёй ваколіцы. 

Гэта слова Пана.

catholic.by

Падзея, яка апісваецца ў сённяшнім Евангеллі паказвае вялікую дабрыню Езуса, Яго спачуванне да людзей, якія пакутуюць. Бог не хоча, каб чалавек пакутаваў, Бог хоча, каб чалавек заўсёды быў шчаслівы. Аднак сапраўднае шчасце можа спасцігнуць чалавек, які выконвае запаветы Бога.

 Бог паслаў свайго Сына на зямлю, каб праз яго ўчынкі, праз яго цудоўную міласэрнасць, любоў да бліжняга, людзі маглі пазнаць слова Божае. Езус праз свае  ўчынкі садзейнічаў шчасцю людзей, якіх ён вызваляў з немачы, а праз умацаванне іх веры дапамагаў ім знайсці дарогу да Нябеснага Айца. Слова Божае вучыць чалавека ў кожнай сітуацыі давяраць Айцу нябеснаму ўсе падзеі, якія адбываюцца з ім.

“Божа, дапамажы мне прыняць тое, што я не магу змяніць і навучы мяне цалкам давяраць Табе ў любой сітуацыі…” Ці магу я сказаць такія словы нават у самыя складаныя перыяды майго жыцця? Ці магу я, як Езус заўсёды бескарысліва спяшацца на дапамогу (духоўную і матэрыяльную) ўсім, хто яе патрабуе?

Брат Андрэй Зуй OFMCap, Беларусь

 

Мы гралі вам на жалейцы, а вы не плясалі; мы спявалі жалобныя песні, а вы не плакалі

ЕВАНГЕЛЛЕ

Лк 7, 31–35

Мы гралі вам на жалейцы, а вы не плясалі; мы спявалі жалобныя песні, а вы не плакалі

+ Чытанне святога Евангелля паводле Лукі.

У той час:

Пан сказаў: З кім параўнаю людзей роду гэтага? Да каго яны падобныя? Яны падобныя да дзяцей, што сядзяць на рынку і клічуць адно аднаго, кажучы: Мы гралі вам на жалейцы, а вы не плясалі; мы спявалі жалобныя песні, а вы не плакалі.

Прыйшоў Ян Хрысціцель, які не еў хлеба і не піў віна, а вы кажаце: У ім злы дух. Прыйшоў Сын Чалавечы, які есць і п’е, а вы кажаце: Гэты чалавек — абжора і п’яніца, сябра мытнікаў і грэшнікаў. Але апраўдана мудрасць ўсімі дзецьмі сваімі. 

Гэта слова Пана.

catholic.by

Сёння Евангелле паказвае крывадушнасць тых, хто не хоча паверыць у Езуса як Сына Божага, а таксама ў Яна Хрысціцеля.

Сучасны чалавек лічыць уласную асобу дасканалай і вельмі часта не можа вызначыць сваё прызначэнне на зямлі. “Мы гралі вам на жалейцы, а вы не плясалі, мы спявалі жалобныя песні, а вы не плакалі.” Вялікі дар ад Бога - цешыцца са шчаслівымі  і плакаць з тымі, якія пакутуюць, адэкватна адчуваць сябе ў розных жыццёвых сітуацыях. “Я не ведаю як, але не так…” Вельмі часта мы шукаем сотні прычын, каб не ісці за Езусам, каб не прымаць удзел у яго выратавальнай місіі. Прасцей знайсці прычыну каб “не”, чым магчымасць, каб “так”. Чалавек супакойвае сумленне тым, што спасцігаць вучэнне Езуса Хрыста будзе пазней: “калі будзе час”, “калі не буду хадзіць на працу” і кожны раз знаходзіцца новая прычына. А Езус  чакае… Езус спачувае ў цярпенні і цешыцца ў радасці  разам з намі.

Ці заўседы мае пастановы ў адносіне да ўласных грахоў былі выкананы? Ці магу я з гонарам сказаць: “Я веру ў місію Езуса, Сына Божага!”? Ці чую я сэрцам запрашэнне Езуса да выканання яго заданняў?

Брат Андрэй Зуй OFMCap, Беларусь

Лк 7, 36–50

ЕВАНГЕЛЛЕ

Лк 7, 36–50

Даруюцца ёй грахі многія за тое, што яна вельмі палюбіла 

+ Чытанне святога Евангелля паводле Лукі.

У той час: 

Адзін з фарысеяў запрасіў Езуса паесці з ім. І ўвайшоўшы ў дом фарысея, Ён узлёг за сталом. І вось, жанчына, якая была грэшніцай у горадзе, даведаўшыся, што Ён узлёг за сталом у доме фарысея, прынесла алебастравы флакон пахучага алею і, стоячы ззаду каля ног Ягоных і плачучы, пачала абліваць ногі Ягоныя слязьмі і валасамі сваёй галавы выцірала і цалавала ногі Яму, і намашчвала пахучым алеем. 

Убачыўшы гэта, фарысей, які запрасіў Яго, сказаў сам сабе: Калі б Ён быў прарокам, то ведаў бы, хто гэта жанчына, якая дакранаецца да Яго, што яна грэшніца. 

І Езус сказаў яму ў адказ: Сымон, Я хачу нешта сказаць табе. 

Ён жа кажа: Скажы, Настаўнік. 

У аднаго крэдытора былі два даўжнікі. Адзін вінен быў пяцьсот дынараў, а другі – пяцьдзесят. Паколькі не мелі чым заплаціць, ён дараваў абодвум. Дык хто з іх больш палюбіць яго? 

Сымон адказаў: Думаю, той, каму больш даравана. 

Ён сказаў яму: Ты правільна разважыў. 

І, павярнуўшыся да жанчыны, сказаў Сымону: Бачыш гэтую жанчыну? Я прыйшоў у твой дом, і ты не даў Мне вады для ног, а яна слязьмі абліла Мае ногі і выцерла сваімі валасамі. Ты пацалунку Мне не даў, а яна з той хвіліны, калі Я прыйшоў, няспынна цалуе Мне ногі. Ты галавы Мне алеем не намасціў, а яна пахучым алеем намасціла Мне ногі. Дзеля гэтага кажу табе: Даруюцца ёй грахі многія за тое, што яна вельмі палюбіла. А каму мала даруецца, той мала любіць. 

А ёй сказаў: Даруюцца табе грахі. 

І тыя, хто сядзеў за сталом разам з Ім, пачалі казаць самі сабе: Хто Ён такі, што нават грахі даруе? 

А Ён сказаў жанчыне: Вера твая ўратавала цябе, ідзі ў спакоі. 

Гэта слова Пана.

catholic.by

Сёння ў св. Евангеллі паводле Лукі, будзем  разважаць пра міласэрнасць Езуса. Пра тое, што кожны чалавек мае час, каб перагледзець сваё жыццё і свае ўчынкі: што ён робіць не так і, разам з тым, мае магчымасць навяртання да Пана Бога. Езус міласэрны, Ён любіць усіх і мы ўсе дзеці Божыя, асабліва прымае тых, хто рашыў перамяніць сваё жыццё, хто зразумеў, што ішоў не тым шляхам, хто хоча навяртацца да Пана Бога са шчырым сэрцам і адкрытай душой.

Хто са слязьмі просіць прабачэння за свае грахі і больш не хоча грашыць, а хоча ступіць на новы шлях, пачаць жыць па-новаму, па Божым Запаведзям, з Божай ласкай і пад Яго апекай? Як тая жанчына, якая паверыла і пайшла за Езусам. А Ён прабачыў  усе грахі. Гэта, значыць тое, што Езус Хрыстус любіць усіх і ўсе мы для Яго роўныя: багатыя і бедныя, малыя і дарослыя, маладыя і старэйшыя. Пан адорвае нас усіх аднолькава: і сваёй ласкай, і любоўю, і сваёй цярплівасцю.

Ці веру я ў Езуса так, як гэтая жанчына? Ці ўмею прабачаць тых, хто мяне пакрыўдзіў? Ці люблю я Пана так, як тая жанчына, якая не пашкадавала сваіх валасоў, якімі выцірала ногі Збавіцеля?

Брат Андрэй Зуй OFMCap, Беларусь