Лк 6, 6–11

ЕВАНГЕЛЛЕ

Лк 6, 6–11

Сачылі, ці не будзе аздараўляць у шабат

+ Чытанне святога Евангелля паводле Лукі.

Аднойчы ў шабат Езус увайшоў у сінагогу і навучаў. І быў там чалавек, які меў паралізаваную правую руку. А фарысеі і кніжнікі сачылі, ці не будзе Езус аздараўляць ў шабат, каб знайсці, у чым абвінаваціць Яго. 

Ён жа, ведаючы думкі іхнія, сказаў чалавеку, у якога была паралізавана рука: Падыміся і стань пасярэдзіне. Той падняўся і стаў.

Тады Езус сказаў ім: Я пытаюся ў вас, ці дазволена ў шабат рабіць дабро або рабіць зло; уратаваць душу ці загубіць?

І, паглядзеўшы на ўсіх іх, сказаў таму: Працягні руку сваю. Той зрабіў гэта, і выздаравела рука ягоная.

А яны ж напоўніліся лютасцю і абмяркоўвалі паміж сабою, што б зрабіць з Езусам. 

Гэта слова Пана.

catholic.by

 

У сённяшнім Евангеллі Езус зноў чыніць цуд, Ён у сінагозе аздараўляе чалавека з паралізаванай рукой. Ніхто не прасіў Яго аб аздараўленні, аб ускладанні рук. Чаму ж Езус робіць гэта? Напярэдадні аб'явілася хвала Божая, і людзі абвяшчалі дабро, якое ўбачылі. А сёння бачым, як кніжнікі і фарысеі «напоўніліся  лютасцю і абмяркоўвалі паміж сабою, што б зрабіць з Езусам». У іншым месцы Евангелля бачым, што яны шукалі, як забіць Яго. Адкуль такая лютасць? З-за таго, што Езус аздаравіў у шабат? Ён зрабіў гэта не столькі, каб вылечыць паралізаванага чалавека, але каб прамовіць да сэрцаў кніжнікаў і фарысеяў. Але яны не ўбачылі той глыбіні, якую хацеў паказаць ім Езус, не адкрыліся на Яго ласку. Бо яны глядзелі на Езуса праз прызму сваіх правілаў, свайго досведу. Іх законам былі дзясяткі пунктаў, якія яны павінны былі выконваць. А Езус хацеў паказаць, што галоўным і адзіным пунктам ёсць Любоў. Любіць Бога ўсім сваім розумам, усёй душою сваёю і ўсім сваім сэрцам, а бліжняга свайго, як самаго сябе. Нялёгка кніжнікам і фарысеям было прыняць Езуса, бо Яго словы сведчылі аб тым, што ім трэба было навярнуцца, змяніць мышленне. Як гаворыць св. Павел у першым чытанні: „дык ачысціце старую закваску, каб быць вам новым цестам, бо вы прэсныя; таму што Пасха нашая, Хрыстус, ахвяравана за нас”.

Ці мае прызвычаенні не перашкаджаюць мне ў адносінах з маімі бліжнімі, у адносінах з Богам? Ці дазваляю я Езусу ствараць з мяне новага чалавека? Ці адкрыты я на Яго ласку і на Яго цуды?

Сястра Аліна Скапец SCSC, Польшча

 

 

Знайшлі памылку? Вылучыце яе і націсніце «Ctrl + Enter».