Лк 4, 16–30

ЕВАНГЕЛЛЕ

Лк 4, 16–30

Паслаў Мяне абвяшчаць добрую навіну ўбогім... Ніводзін прарок не з’яўляецца пажаданым на сваёй бацькаўшчыне

+ Чытанне святога Евангелля паводле Лукі.

У той час:

Езус прыйшоў у Назарэт, дзе быў выхаваны, і ўвайшоў паводле свайго звычаю ў дзень суботні ў сінагогу, і ўстаў, каб чытаць. І падалі Яму кнігу прарока Ісаі. Ён, разгарнуўшы кнігу, трапіў на месца, дзе было напісана: 

Дух Пана на Мне; 
бо Ён намасціў Мяне
абвяшчаць добрую навіну ўбогім, 
паслаў Мяне абвяшчаць вызваленне палонным,
і сляпым вяртаць зрок, 
каб выпусціць спакутаваных на свабоду,
каб абвясціць год ласкі Пана.

Закрыўшы кнігу, Ён аддаў яе слузе і сеў. А вочы ўсіх у сінагозе былі скіраваныя на Яго. І Ён пачаў гаварыць ім: Сёння споўніліся гэтыя словы Пісання, якія вы чулі. І ўсе сведчылі Яму і здзіўляліся словам ласкі, якія выходзілі з вуснаў Ягоных і казалі: Ці не сын Юзафа гэта?

І Ён сказаў ім: Напэўна, скажаце мне такую прыказку: Лекар, вылечы самога сябе; зрабі і тут, у тваёй бацькаўшчыне тое, што, як мы чулі, сталася ў Кафарнауме. І сказаў: Сапраўды кажу вам: ніводзін прарок не з’яўляецца пажаданым на сваёй бацькаўшчыне. Па праўдзе кажу вам: шмат ўдоваў было ў Ізраэлі ў дні Іллі, калі неба было замкнёным тры гады і шэсць месяцаў, так што быў вялікі голад па ўсёй зямлі. І да ніводнай з іх не быў пасланы Ілля, а толькі да аўдавелай жанчыны ў Сарэпту Сідонскую.

Шмат таксама было пракажоных у Ізраэлі ў часы прарока Елісея, і ніводзін з іх не быў ачышчаны, апрача Наамана сірыйца.

Пачуўшы гэта, усе ў сінагозе напоўніліся гневам і, устаўшы, выгналі Яго прэч з горада, і павялі на вяршыню гары, на якой быў пабудаваны іх горад, каб скінуць Яго. 

Але Ён, прайшоўшы паміж іх, адышоў.

Гэта слова Пана.

 

catholic.by

Штодзённа слухаем мноства выказванняў, якія гучаць вакол нас. Некаторыя з іх з’яўляюцца падманамі, якія ўводзяць нас у памылкі з адпаведнымі наступствамі. Іншыя выказванні, з’яўляюцца у сваю чаргу праўдзівымі і збаўчымі. Таму адны з іх з’яўляюцца фальшывай і сумнай навіной, іншыя ж добрай навіной.

Сённяшні фрагмент Евангелля паказвае Езуса ў Назарэце падчас літургіі ў сінагозе, дзе Ён абвяшчае Добрую Навіну ўбогім. Езус чытае найперш фрагмент з Кнігі прарока Ісаі, затым гаворыць кароткую пропаведзь – актуалізуе нядаўна прачытанае слова: “Сёння споўніліся гэтыя словы Пісання, якія вы чулі”. Мэта Божага Слова, якое абвяшчаецца ў літургіі, у тым, каб спаўнялася яно менавіта сёння, каб станавілася целам у канкрэтным жыцці слухачоў.

Слова з чытанняў, запісаные шмат гадоў таму і абвешчаные падчас літургіі тлумачыць нам тое, што перажываем зараз. У ім ёсць моц, каб стаць Добрай Навіной пра вызваленне з таго, што мяне асабліва знявольвае і прыгнятае. Прымаючы пачутае слова, можам зведаць вялікія Божыя справы. Заўсёды, аднак існуе такая спакуса, каб не прымаць таго, што гаворыць нам Бог, каб знайсці адгаворку, што той, хто абвяшчае нейкі не такі, як хацелася б, што не так мы гэта сабе ўяўлялі. Тады гэтае, засеянае зерне слова губляецца і не можа прынесці плён. Таму слухайма ўважліва праўду, якая абвяшчаецца ў Божым Слове і прымайма яго дзеля нашага дабра.

Ці ўважліва слухаю чытанні падчас літургіі? Ці веру, што гэтае слова дадзена мне на сёння? Ці не шукаю адгаворак, каб не прыняць праўду, якая абвяшчаецца?

Брат Пётр Вротняк OFMCap, Габон (Афрыка)

Знайшлі памылку? Вылучыце яе і націсніце «Ctrl + Enter».