ЕВАНГЕЛЛЕ

Мц 25, 14–30

У малым ты быў верны, увайдзі ў радасць гаспадара твайго

+ Чытанне святога Евангелля паводле Мацвея.

У той час:

Езус расказаў сваім вучням гэтую прыпавесць:

Пэўны чалавек, ад’язджаючы, паклікаў слуг сваіх і даручыў ім маёмасць сваю. Аднаму даў пяць талантаў, другому — два, іншаму — адзін, кожнаму паводле ўласных магчымасцяў, і ад’ехаў. Той, які атрымаў пяць талантаў, пайшоў і пусціў іх у абарот, і зарабіў яшчэ пяць талантаў. Таксама і той, які атрымаў два таланты, прыдбаў яшчэ два. А той, які атрымаў адзін талант, пайшоў і закапаў яго ў зямлю, і схаваў срэбра гаспадара свайго. 

Па доўгім часе прыходзіць гаспадар слугаў гэтых і патрабуе ад іх рахунку. 

Той, які атрымаў пяць талантаў, падышоў і прынёс яшчэ пяць талантаў і кажа: Гаспадар, пяць талантаў ты даў мне, вось яшчэ пяць талантаў я зарабіў на іх. Гаспадар ягоны сказаў яму: Добра, слуга добры і верны, у малым ты быў верны, над многім цябе пастаўлю. Увайдзі ў радасць гаспадара твайго. 

Падышоў таксама і той, які атрымаў два таланты, і сказаў: Гаспадар, два таланты ты даў мне, вось яшчэ два таланты зарабіў я. Гаспадар ягоны сказаў яму: Добра, слуга добры і верны, у малым ты быў верны: над многім цябе пастаўлю. Увайдзі ў радасць гаспадара твайго. 

Падышоў і той, які атрымаў адзін талант, і сказаў: Гаспадар, я ведаў, што ты чалавек жорсткі: жнеш там, дзе не сеяў, і збіраеш там, дзе не рассыпаў. Таму, пабаяўшыся, я пайшоў і схаваў талант твой у зямлю. Вось вазьмі сваё. 

Гаспадар жа ягоны сказаў яму ў адказ: Нягодны і лянівы слуга, ты  ведаў, што я жну там, дзе не сеяў, і збіраю там, дзе не рассыпаў. Таму трэба было табе аддаць срэбра маё банкірам, а я, прыйшоўшы, атрымаў бы сваё з выгадай. Таму забярыце ў яго талант і дайце таму, хто мае дзесяць талантаў. Бо кожнаму, хто мае, будзе дадзена і памножыцца. А ў таго, хто не мае, будзе забрана і тое, што мае. А бескарыснага слугу выкіньце вон у цемру. Там будзе плач і скрыгатанне зубоў.

Гэта слова Пана.

catholic.by

Створаны Богам свет з’яўляецца Яго ўласнасцю і валадарствам. Кожны з нас атрымаў ад Яго нейкі талент, дар, які трэба памнажаць дзеля дабра гэтага ж Валадарства. Правілы памнажэння простыя і вядомыя нам дзякуючы Божаму Слову. Вядома, найважнейшы талент, які мы атрымалі – гэта дар любові. Перш за ўсё гэты дар мы павінны памнажаць у сабе і ў іншых, каб Божая хвала перамяняла свет і нашыя сэрцы. Запаведзь любові, якую даў нам Езус Хрыстус, магчыма выканаць, бо кожны з нас атрымаў ад Бога дар любові, а зараз мы павінны яго ўносіць у свет вакол нас.

Ці кіруюся я ў сваім жыцці дабром для іншага чалавека, любоўю? Ці звяртаю ўвагу на Божае Слова, якое гаворыць мне, як ажыцяўляць запаведзь любові? Якія яшчэ таленты даў мне Пан Бог, каб я мог служыць імі дзеля дабра ўласнага і дабра бліжніх?

Брат Марыюш Захаркевіч OFMCap, Габон (Афрыка)

 

Вы пакінулі запаведзь Божую

ЕВАНГЕЛЛЕ

Мк 7, 1–8. 14–15. 21–23

Вы пакінулі запаведзь Божую, а трымаецеся чалавечай традыцыі.

+ Чытанне святога Евангелля паводле Марка.

У той час:

Сышліся разам да Езуса фарысеі і некаторыя з кніжнікаў, якія прыйшлі з Ерузалема. І ўбачылі, што некаторыя вучні Ягоныя елі хлеб нячыстымі, гэта значыць, неабмытымі рукамі. Фарысеі ж і ўсе юдэі, трымаючыся традыцыі старэйшых, не ядуць, пакуль старанна не памыюць рук. І вярнуўшыся з рынку, не ядуць, пакуль не абмыюцца. Ёсць і яшчэ шмат таго, чаго прынята трымацца: абмыцця кубкаў, і збаноў, і місаў, і лавак.

Тады пытаюцца ў Яго фарысеі і кніжнікі: Чаму вучні Твае не трымаюцца традыцыі старэйшых, але ядуць хлеб нячыстымі рукамі?

Ён адказаў ім: Добра прарочыў Ісая наконт вас, крывадушных, як напісана: Народ гэты шануе Мяне вуснамі, а сэрцы іх далёка ад Мяне. Але марна пакланяюцца Мне, навучаючы вучэнню чалавечых запаведзяў. Бо вы пакінулі запаведзь Божую, а трымаецеся чалавечай традыцыі.

Потым зноў паклікаў народ і сказаў яму: Слухайце Мяне ўсе і разумейце. Няма нічога, што магло б, уваходзячы звонку ў чалавека, зрабіць яго нячыстым, але тое робіць чалавека нячыстым, што выходзіць з яго.

Бо знутры, з чалавечага сэрца, выходзяць благія думкі, распуста, крадзеж, забойствы, зайздрасць, чужалоства, сквапнасць, зласлівасць, падступнасць, бессаромнасць, блюзнерства, пыха, глупства. Усё гэтае зло знутры выходзіць і робіць чалавека нячыстым.

Гэта слова Пана.

catholic.by

Паводле Закону Майсея габрэі былі абавязаны абмываць рукі перад прыняццем ежы. Гэта мела гігіенічнае значэнне, але падыходзілі да гэтых абмыванняў як да часткі рэлігійнага рытуалу. Вучні Езуса не заўсёды дзейнічалі згодна са звычаямі, якія тады практыкаваліся, і бралі стравы не абмыўшы перад гэтым рукі. Гэта станавілася прычынай здзіўлення сярод фарысеяў, якія старанна захоўвалі Закон. Езус выкарыстаў гэты факт, як нагоду для тлумачэння праўды пра чалавечае нутро, якому неабходна ачышчэнне.

Рытуальныя абмыванні, якія існуюць ў шматлікіх рэлігіях, сведчаць пра спробы чалавека ачысціцца, абмыцца таксама ўнутрана, каб пазбавіцца бруду бязладдзя, праблем. Чалавек намагаецца ачысціць уласнае цела або тое, што знаходзіцца вакол яго. Існуе такое ўнутранае перакананне, што змяняючы рэчы звонку, можна змяніць сябе.

Сучасны чалавек вельмі клапоціцца пра вонкавыя змены дбаючы пра цела, займаючыся спортам. Хтосьці спрабуе змяніць жыллё, аўтамабіль, працу, сяброў. Але ўсе гэтыя змены не шмат дапамагаюць, бо чалавек і далей застаецца такі, як раней. Сапраўдная перамена магчыма толькі тады, калі ачысцім нутро свайго сэрца. Калі не кранаць сапраўдныя вытокі праблем чалавека, яго нячыстасці, то ўсцяж будзем блукаць, хочучы ачысціць толькі вонкавую рэчаіснасць. Чалавек знішчае сваё жыццё тымі нечыстотамі, якія выходзіць з ягонага сэрца. Нам часамі здаецца, што рэчаіснасць вакол нас кепская, сапсаваная. Але сапсавалі яе мы сваім самападманам, сваімі грахамі, якія выходзяць з сэрца.

Добрая Навіна ў тым, што дзякуючы ахвяры Крыжа, Хрыстус перамяніў нашу ўнутраную сітуацыю. Ён абвяшчае нашу свабоду – дзякуючы адкрыццю сэрца на Яго дзеянне, можам быць ачышчаныя ўнутрана.

Якія вонкавыя змены я прадпрымаў, каб паправіць уласнае жыццё? Ці не аказаліся яны ілюзорнай надзеяй? Ці адкрываю, што сапраўдная перамена жыцця павінна ісці праз ачышчэнне глыбіняў майго сэрца?

Брат Пётр Вротняк OFMCap, Габон (Афрыка)

Лк 4, 16–30

ЕВАНГЕЛЛЕ

Лк 4, 16–30

Паслаў Мяне абвяшчаць добрую навіну ўбогім... Ніводзін прарок не з’яўляецца пажаданым на сваёй бацькаўшчыне

+ Чытанне святога Евангелля паводле Лукі.

У той час:

Езус прыйшоў у Назарэт, дзе быў выхаваны, і ўвайшоў паводле свайго звычаю ў дзень суботні ў сінагогу, і ўстаў, каб чытаць. І падалі Яму кнігу прарока Ісаі. Ён, разгарнуўшы кнігу, трапіў на месца, дзе было напісана: 

Дух Пана на Мне; 
бо Ён намасціў Мяне
абвяшчаць добрую навіну ўбогім, 
паслаў Мяне абвяшчаць вызваленне палонным,
і сляпым вяртаць зрок, 
каб выпусціць спакутаваных на свабоду,
каб абвясціць год ласкі Пана.

Закрыўшы кнігу, Ён аддаў яе слузе і сеў. А вочы ўсіх у сінагозе былі скіраваныя на Яго. І Ён пачаў гаварыць ім: Сёння споўніліся гэтыя словы Пісання, якія вы чулі. І ўсе сведчылі Яму і здзіўляліся словам ласкі, якія выходзілі з вуснаў Ягоных і казалі: Ці не сын Юзафа гэта?

І Ён сказаў ім: Напэўна, скажаце мне такую прыказку: Лекар, вылечы самога сябе; зрабі і тут, у тваёй бацькаўшчыне тое, што, як мы чулі, сталася ў Кафарнауме. І сказаў: Сапраўды кажу вам: ніводзін прарок не з’яўляецца пажаданым на сваёй бацькаўшчыне. Па праўдзе кажу вам: шмат ўдоваў было ў Ізраэлі ў дні Іллі, калі неба было замкнёным тры гады і шэсць месяцаў, так што быў вялікі голад па ўсёй зямлі. І да ніводнай з іх не быў пасланы Ілля, а толькі да аўдавелай жанчыны ў Сарэпту Сідонскую.

Шмат таксама было пракажоных у Ізраэлі ў часы прарока Елісея, і ніводзін з іх не быў ачышчаны, апрача Наамана сірыйца.

Пачуўшы гэта, усе ў сінагозе напоўніліся гневам і, устаўшы, выгналі Яго прэч з горада, і павялі на вяршыню гары, на якой быў пабудаваны іх горад, каб скінуць Яго. 

Але Ён, прайшоўшы паміж іх, адышоў.

Гэта слова Пана.

 

catholic.by

Штодзённа слухаем мноства выказванняў, якія гучаць вакол нас. Некаторыя з іх з’яўляюцца падманамі, якія ўводзяць нас у памылкі з адпаведнымі наступствамі. Іншыя выказванні, з’яўляюцца у сваю чаргу праўдзівымі і збаўчымі. Таму адны з іх з’яўляюцца фальшывай і сумнай навіной, іншыя ж добрай навіной.

Сённяшні фрагмент Евангелля паказвае Езуса ў Назарэце падчас літургіі ў сінагозе, дзе Ён абвяшчае Добрую Навіну ўбогім. Езус чытае найперш фрагмент з Кнігі прарока Ісаі, затым гаворыць кароткую пропаведзь – актуалізуе нядаўна прачытанае слова: “Сёння споўніліся гэтыя словы Пісання, якія вы чулі”. Мэта Божага Слова, якое абвяшчаецца ў літургіі, у тым, каб спаўнялася яно менавіта сёння, каб станавілася целам у канкрэтным жыцці слухачоў.

Слова з чытанняў, запісаные шмат гадоў таму і абвешчаные падчас літургіі тлумачыць нам тое, што перажываем зараз. У ім ёсць моц, каб стаць Добрай Навіной пра вызваленне з таго, што мяне асабліва знявольвае і прыгнятае. Прымаючы пачутае слова, можам зведаць вялікія Божыя справы. Заўсёды, аднак існуе такая спакуса, каб не прымаць таго, што гаворыць нам Бог, каб знайсці адгаворку, што той, хто абвяшчае нейкі не такі, як хацелася б, што не так мы гэта сабе ўяўлялі. Тады гэтае, засеянае зерне слова губляецца і не можа прынесці плён. Таму слухайма ўважліва праўду, якая абвяшчаецца ў Божым Слове і прымайма яго дзеля нашага дабра.

Ці ўважліва слухаю чытанні падчас літургіі? Ці веру, што гэтае слова дадзена мне на сёння? Ці не шукаю адгаворак, каб не прыняць праўду, якая абвяшчаецца?

Брат Пётр Вротняк OFMCap, Габон (Афрыка)

Я ведаю, кім Ты ёсць: Ты — Святы Божы

ЕВАНГЕЛЛЕ

Лк 4, 31–37

Я ведаю, кім Ты ёсць: Ты — Святы Божы

+ Чытанне святога Евангелля паводле Лукі.

У той час:

Езус прыйшоў у галілейскі горад Кафарнаум і навучаў там у дні шабату. І дзівіліся навучанню Ягонаму, таму што слова Ягонае мела ўладу. 

І быў у сінагозе чалавек, апантаны нячыстым духам. Ён закрычаў моцным голасам: Што Табе да нас, Езус Назаранін? Ты прыйшоў загубіць нас? Я ведаю, кім Ты ёсць: Ты — Святы Божы.

Але Езус забараніў яму, кажучы: Замоўкні і выйдзі з яго. Тады нячысты дух кінуў яго на сярэдзіну і вышаў з яго, нічым не нашкодзіўшы яму.

І здзіўленне ахапіла ўсіх, і гаварылі адзін аднаму, кажучы: Што гэта за слова, што з уладаю і моцай Ён загадвае нячыстым духам, і яны выходзяць? 

І разнеслался пагалоска пра Яго па ўсёй навакольнай мясцовасці.

Гэта слова Пана.

catholic.by

Сярод сённяшняй моладзі папулярныя коміксы, мультфільмы ці гульні пра супергерояў. У кожнага з іх ёсць нейкая выключная моц і ён выкарыстоўвае яе ў барацьбе з усякага роду злачынцамі. Сакрэт папулярнасці гэтых герояў звязана з прагненнем, якое ляжыць у глыбіні сэрца чалавека, каб завалодаць нейкай сілай, якая б дазволіла пазбавіцца зла. Часамі чалавек шукае гэтай моцы дрэнным спосабам, у неадпаведным месцы, прыбягаючы да практык якойсьці магіі.

Словы сённяшняга Евангелля ўсведамляюць нам тое, што ў Бога ёсць моц, якая можа вызваліць нас ад зла. І моц гэтая заключана ў Божым Слове, якое абвяшчаецца ў Касцёле. Тыя, хто слухаў навучанне Езуса, дзівіліся, “таму што слова Ягонае мела ўладу”. Слова гэтае мае ўладу таксама і сёння. Калі слухаем яго адкрытым сэрцам, яно вызваляе ад прыгнятаючых нас нячыстых духаў. Гэта яны няспынна спакушаюць нас да зла і з гэтым злом мы павінны нібы сучасныя героі штодзённа змагацца. Моц для барацьбы знойдзем у Божым Слове. Гэта заклік да таго, каб кожны дзень адкрываць Біблію і шукаць дапамогі ў святых тэкстах, у медытацыі Евангелля ці ў малітве псальмамі.

Якім чынам я слухаю Божае Слова? Ці зазнаю на сабе яго вызваляючую моц? Ці шукаю дапамогу у Божым Слове для барацьбы са штодзённымі спакусамі злых духаў?

Брат Пётр Вротняк OFMCap, Габон (Афрыка)

 

Лк 4, 38–44

ЕВАНГЕЛЛЕ

Лк 4, 38–44

Таксама іншым гарадам Мне трэба абвяшчаць Добрую Навіну, бо для гэтага Я пасланы

+ Чытанне святога Евангелля паводле Лукі.

У той час:

Езус пакінуў сінагогу і прыйшоў у дом Сымона. Між тым моцная гарачка ахапіла Сымонаву цешчу. І прасілі Яго за яе.

Стаўшы над ёю, Езус забараніў гарачцы, і тая пакінула яе. Жанчына адразу ж паднялася і прыслугоўвала ім.

На захадзе сонца ўсе, хто меў хворых на розныя немачы, прыводзілі іх да Езуса. Ён жа, ускладаючы рукі на кожнага з іх, аздараўляў іх. І шмат з каго выходзілі злыя духі, якія крычалі, кажучы: Ты — Сын Божы! Але Ён забараняў і не дазваляў ім казаць, бо яны ведалі, што Ён Месія.

Калі настаў дзень, Езус выйшаў і скіраваўся ў пустыннае месца. А людзі шукалі Яго і, прыйшоўшы да Яго, затрымлівалі Яго, каб не сыходзіў ад іх. 

Але Ён сказаў ім: Таксама іншым гарадам Мне трэба абяшчаць Добрую Навіну аб Валадарстве Божым, бо для гэтага Я пасланы.

І прапаведаваў у сінагогах Юдэі.

Гэта слова Пана.

catholic.by

Калі высокая тэмпература мучае чалавека, знікае радасць жыцця і ён не ў стане нармальна дзейнічаць. Можа і хацелася б, але няма сілы. Колькі ж разоў даводзілася нам змяняць планы, бо прыйшла хвароба, аслабленне і трэба было класціся ў ложак. Сённяшняе Евангелле апісвае аздараўленне з гарачкі цешчы Сымона Пятра. Езуса, які прыйшоў ў дом Сымона, і Яго прасілі за цешчу, а Ён “забараніў гарачцы, і тая пакінула яе”. Аздароўленая адразу ж устала і ўзялася за паслугі гасцям.

У гэтым Евангеллі можна знайсці падказкі для нашага духоўнага жыцця. Гарачка цешчы Пятра – гэта вобраз нашых разнастайных немачаў і духоўных хваробаў, якія робяць немагчымым нашае служэнне Богу і людзям. Такая гарачка з’яўляецца сімптомам унутранай хваробы, якая паралізуе волю дзеяння. Калі мы пагружаныя ў духоўны маразм і не хочам узяцца за ажыцяўленне чагосьці добрага, тады нам неабходна аздараўленне моцаю Пана Езуса. Чалавек у гарачцы можа старацца працаваць, спрабаваць, але ў рэшце рэшт зразумее, што нічога з гэтага не атрымаецца. Падобным чынам і ў духоўнай сферы чалавека. Вопыт такога духоўнага бяссілля можа стаць пунктам выйсця да аздараўлення, калі толькі з глыбіні сэрца пачнем звяртацца аб дапамозе да нашага Збаўцы.

Якая гарачка на дадзены момант дакучае майму духоўнаму жыццю? Ці хачу я быць свабодны ад духоўнага бяссілля? Ці прашу Езуса аб вызваленні ад яе?

Брат Пётр Вротняк OFMCap, Габон (Афрыка)