Не кажу табе, што аж сем разоў, але ажно семдзесят сем разоў

ЕВАНГЕЛЛЕ

Мц 18, 21 — 19, 1

Не кажу табе, што аж сем разоў, але ажно семдзесят сем разоў 

+ Чытанне святога Евангелля паводле Мацвея.

У той час:

Пётр падышоў да Езуса і сказаў Яму: Пане, калі мой брат будзе грашыць супраць мяне, колькі разоў я павінен прабачаць яму? Ці аж сем разоў? Езус адказвае яму: Не кажу табе, што аж сем разоў, але ажно семдзесят сем разоў. 

Таму Валадарства Нябеснае падобнае да караля, які захацеў разлічыцца са сваімі слугамі. Калі ён пачаў разлічвацца, прывялі да яго аднаго, які вінен быў яму дзесяць тысячаў талантаў. Паколькі той не меў чым заплаціць, то гаспадар загадаў прадаць яго і жонку, і дзяцей, і ўсё, што ён меў, і заплаціць. Тады, упаўшы, слуга кланяўся перад ім і казаў: Будзь велікадушны да мяне, і ўсё табе аддам. Гаспадар, злітаваўшыся над гэтым слугою, адпусціў яго і дараваў яму доўг. А калі гэты слуга выйшаў, знайшоў аднаго з сабратоў сваіх, які вінен быў яму сто дынараў, і, схапіўшы яго, душыў, кажучы: Аддай мне, што вінен. Тады сабрат яго ўпаў да ног ягоных і маліў яго, кажучы: Будзь велікадушны да мяне, і аддам табе. Але той не захацеў, а пайшоў і пасадзіў яго ў вязніцу, пакуль не аддасць доўгу. 

Сабраты яго, убачыўшы, што здарылася, засмуціліся і, прыйшоўшы, расказалі гаспадару свайму ўсё, што cталася. Тады гаспадар ягоны паклікаў яго і сказаў: Нягодны слуга! Увесь твой доўг я дараваў табе, таму што ты папрасіў мяне; ці ж не належала і табе змілавацца над сабратам тваім, як і я змілаваўся над табою? I, разгневаўшыся, гаспадар ягоны аддаў яго мучыцелям, пакуль не верне яму ўсяго доўгу. Так і Айцец Мой Нябесны зробіць вам, калі кожны з вас ад сэрца вашага не даруе брату свайму.

Сказаўшы гэтыя словы, Езус пакінуў Галілею і прыбыў у межы Юдэі, на другі бок Ярдану.

Гэта слова Пана.

catholic.by

Падыходзячы да Езуса, Пётр трымае штосьці на сэрцы. Магчыма, нейкі неспакой ці перажыванне, клопат ці праблему. Яго пытанне наўрад ці датычыць тэорыі альбо атрымання інфармацыі, хутчэй датычыць непасрэдна ягонага жыцця, балючага вопыту штодзённасці. Вучань сутыкаецца са складанасцю прабачэння, зведваючы на сабе, як нялёгка камусьці дараваць.

Езус Хрыстус знаходзіцца побач кожнага з нас, ёсць блізка, добра ведае і разумее ўсе нашы праблемы і цяжкасці. Даючы адказ св. Пятру, Ён адначасова звяртаецца і да нас, прапануючы шлях любові, прыняцця і прабачэння. Некаторыя біблійныя даследчыкі інтэрпрэтуюць адказ Езуса на пытанне “Колькі разоў я павінен прабачаць?” як семдзесят разоў па сем, гэта значыць заўсёды.

У нашым жыцці, падобна як у вопыце св. Пятра, могуць узнікаць розныя сітуацыі. Здараецца, штосьці нас моцна раніць – нейкі жэст, слова, паводзіны бліжняга. Магчыма ёсць таксама на нашым шляху чалавек, які ўвесь час нас крыўдзіць, якім-небудзь чынам нішчыць або прыніжае. Можа гэта рабіць зусім несвядома, ненаўмысна, без злога намеру. Але ўсёроўна, тое нас датыкае і, часамі, прыносіць страшэнны боль.

Што тады рабіць? Адказ Езуса адназначны: толькі прабачаць. Усюды й заўсёды, пастаянна, колькі б разоў нас не пакрыўдзілі, варта і трэба прабачаць. Хоць і здаецца, што мы ўжо не здолеем, што наша цярплівасць і велікадушнасць вычарпаліся, гэта ня так. Мы заўжды здольныя дараваць! Не забыцца, не прытварыцца, не ўцячы ці падмануць сябе, але проста прыняць рашэнне, часам скрозь слёзы і прабачыць. І ў гэтым трываць. Чаму мы здольныя да гэтага? Бо нам даравана бясконца больш. Бог зрабіў гэта. І нам даў магчымасць так чыніць.

Калі ўзнікаюць цяжкасці, да каго я іду пытацца “што мне рабіць”? У хвіліны ўціску і несправядлівасці ці памятаю пра крыж Хрыста, Яго ахвяру і прабачэнне ўсім? Ці маю адвагу сапраўды прабачыць?

Брат Вадзім Войцік OFMCap, Польшча

 

Знайшлі памылку? Вылучыце яе і націсніце «Ctrl + Enter».