Заб’юць Яго, і Ён уваскрэсне

ЕВАНГЕЛЛЕ

Мц 17, 22–27

Заб’юць Яго, і Ён уваскрэсне

+ Чытанне святога Евангелля паводле Мацвея.

У той час:

Калі Езус з вучнямі знаходзіўся ў Галілеі, Ён сказаў ім: Сын Чалавечы павінен быць аддадзены ў рукі людзей, і яны заб’юць Яго, і на трэці дзень Ён уваскрэсне. Тады яны вельмі засмуціліся.

Калі ж яны прыбылі ў Кафарнаум, зборшчыкі падатку падышлі да Пятра і сказалі: Ці ж ваш Настаўнік не плаціць падатку? Ён адказаў: Так. І калі ён увайшоў у дом, Езус апярэдзіў яго і сказаў: Як табе здаецца, Сымоне, з каго бяруць мыта або падатак зямныя каралі: са сваіх сыноў, ці з чужых?

Калі ён адказаў: З чужых, — Езус сказаў яму: Значыць, сыны свабодныя. Але, каб мы не сталі для іх прычынай граху, ідзі на мора, закінь вуду і вазьмі першую рыбу, якую зловіш. Калі адкрыеш ёй рот, знойдзеш статэр. Вазьмі і аддай яго за Мяне і за сябе.

Гэта слова Пана.

catholic.by

Сённяшні ўрывак Евангелля таямнічы і можа злёгку здзіўляць. Напэўна, з’яўляецца ён цікавым і даволі складаным для зразумення. Цяжкасць выклікае асабліва загад Езуса, які Ён дае Пятру, каб той пайшоў ды ў роце першай злоўленай рыбы знайшоў статэр, буйную манету, роўную падатку на святыню для двух чалавек.

Прабываючы яшчэ ў Галілеі, Езус ужо другі раз прадказвае вучням сваю смерць і ўваскрасенне. Гэтым выклікае ў іх вялікае засмучэнне. Магчыма, вочы іх сэрца яшчэ заслеплены, і яны нездольныя з даверам прыняць волю Айца адносна Сына Чалавечага.

У Кафарнауме, роднай мясцовасці Пятра, да вучняў прыходзяць зборшчыкі падатку, пытаючыся, ці Настаўнік не плаціць дыдрахмы, абавязковага падатку на патрэбы святыні. “Так” Пятра пацвярджае тое, што Сын Божы не можа быць змушаны да платы даніны на дом Айца. Але Езус, хоць можа і не плаціць, дабравольна робіць гэта, што выражае супольнасць і салідарнасць Яго з усімі людзьмі, адносячы нас таксама да падзеі Адкуплення на крыжы.

Той факт, што ў роце злоўленай рыбы магло б што-небудзь знайсціся, не быў для рыбака Пятра чымсь надзвычайным, цудам хутчэй ёсць знаходжанне статэра ў першай рыбе, якая яму трапілася. Гэта чарговы раз паказвае нам, кім з’яўляецца Езус – сапраўдным Сынам Божым, які і можа, і ведае больш за нас.

Як я слухаю Пана, які прамаўляе да мяне ў штодзённасці, ў сваім Слове? Яго словы і прадказанні выклікаюць у мяне смутак ці радасць? Ці давяраю я Божаму Провіду, ці не бунтуюся супраць грамадскіх нормаў, сеючы спакушэнне і неспакой?

Брат Вадзім Войцік OFMCap, Польшча

Знайшлі памылку? Вылучыце яе і націсніце «Ctrl + Enter».