ЕВАНГЕЛЛЕ

Ян 20, 11–18

Бачыла Пана, і Ён сказаў ёй 

+ Чытанне святога Евангелля паводле Яна.

У той час:

Марыя стаяла каля магілы і плакала. Калі ж плакала, зазірнула ў магілу і ўбачыла двух анёлаў у белым адзенні, якія сядзелі, адзін каля галавы, а другі каля ног, дзе ляжала цела Езуса.

І яны кажуць ёй: Жанчына, чаго ты плачаш?

Адказала ім: Забралі Пана майго, і не ведаю, дзе паклалі Яго.

Калі гэта сказала, азірнулася і ўбачыла Езуса, які стаяў там, але не ведала, што гэта Езус.

Кажа ёй Езус: Жанчына, чаго ты плачаш? Каго шукаеш?

Яна, думаючы, што гэта садоўнік, кажа Яму: Пане, калі ты вынес Яго, скажы мне, дзе ты паклаў Яго, і я забяру Яго.

Езус кажа ёй: Марыя! А яна азірнулася і сказала Яму па-габрэйску: Раббуні, — што азначае «Настаўнік».

Кажа ёй Езус: Не затрымлівай Мяне, бо Я яшчэ не ўзышоў да Айца. Ідзі ж да братоў Маіх і скажы ім: Узыходжу да Айца Майго і Айца вашага, да Бога Майго і Бога вашага.

Пайшла Марыя Магдалена абвясціць вучням, што бачыла Пана і тое, што Ён сказаў ёй.

Гэта слова Пана.

 

Існуе небяспека паддацца такой ілюзіі, што новае жыццё з Хрыстом павінна заключацца ў вяртанні найпрыгажэйшых хвілінаў, якія былі ў нашым мінулым. Узгадваем нашае дзяцінства, блізкасць бацькоў і іх любоў. Узгадваем людзей, якіх любілі, але іх забрала смерць, і ўсе тыя моманты супольна пражытага шчасця, любові, узаемнага аберагання і апекі. Узгадваем усё гэта – і нараджаецца ў нас такое прагненне, каб тыя часы вярнуліся, каб было, як раней, калі адчувалі сябе любімымі і шчаслівымі.

Падобныя да гэтых вышэй апісаных прагненняў былі і ў Марыі Магдалены. Яна таксама прагнула вярнуць сабе Езуса, каб было, як раней, калі магла Яго слухаць, быць блізка каля Яго, адчуваць сябе патрэбнай. Яна плача, бо прагне, каб было, як раней, калі яна была такая шчаслівая, ідучы за Езусам праз Галілею, Самарыю і Юдэю… Яна настолькі жыве мінулым, што ў яе закрытыя вочы і сэрца на тое, што адбываецца вакол яе і ў ёй тут і цяпер. Яна не распазнае жывога Пана, бо ў яе сэрцы па-ранейшаму пануе смерць. Але дар новага жыцця – гэта не вяртанне ў мінулае, а здольнасць ствараць блізкую лучнасць з Езусам тут і цяпер.

Як я ўяўляю сабе шчаслівае жыццё? Чаго мне не хапае для поўнага шчасця? Ці ўмею я радавацца свайму жыццю, такому, якое яно ёсць? Ці ўмею я радавацца свайму жыццю з Езусам?

Брат Міхал Дэя OFMCap, Польшча.

Знайшлі памылку? Вылучыце яе і націсніце «Ctrl + Enter».