Ян Хрысціцель верна выконваў сваю місію - прарочым словам заклікаў людзей да навяртання. Затым ён хрысціў - гэта значыць, абмываў іх ад бруду папярэдняга жыцця і рыхтаваў да новага жыцця. Янаў хрост ачышчаў розум і душу чалавека ад грахоўнага менталітэту, але не даваў той унутранай моцы, каб жыць па-новаму. Для гэтага патрэбны хрост Духам Святым. А такі хрост можа ўдзяліць толькі Той, хто сам памазаны гэтым жа Духам. Ян разумеў, што ягонага хросту вадою не дастаткова для поўні жыцця ў Богу, і таму вельмі чакаў прыходу Месіі.

Цяпер жа спаўняецца Яго чаканне: Езус, нібы ціхае Ягнё, стаіць ужо незаўважна сярод свайго народу на беразе Ярдану. Місія Яна завяршаецца. Ён паказвае людзям сапраўднага Пана і адпускае іх да Яго. Для Яна Хрысціцеля гэта момант супакою, бо прыйшоў Той, Які мацнейшы, Ён дапоўніць усё, чаго не хапала.

Ідучы па жыцці і пераходзячы з аднаго этапу на іншы, мы можам спазнаваць як радасць паўнаты, так і нейкі недахоп. Усведамляючы тое, што толькі Бог можа ўчыніць усё ідэальна і ў паўнаце, для нас надыходзіць момант супакою. Гэта Ён сапраўдны Пан і Збаўца.

У чым я шукаю супакой, калі нягледзячы на ўсе старанні разумею сваю недасканаласць?

Ці адпусціў я папярэднія этапы свайго жыцця і ці аддаў іх у рукі Бога?

Бр. Андрэй Квяцінскі OFMCap, Беларусь

 

 

Знайшлі памылку? Вылучыце яе і націсніце «Ctrl + Enter».