ЕВАНГЕЛЛЕ

Мк 1, 40–45

Праказа сышла з яго, і ён стаў чысты 

+ Чытанне святога Евангелля паводле Марка.

У той час:

Прыйшоў да Езуса пракажоны і, упаўшы на калені, прасіў Яго: Калі хочаш, можаш мяне ачысціць. Езус, злітаваўшыся над ім, працягнуў руку, дакрануўся да яго і сказаў яму: Хачу, будзь ачышчаны. І адразу ж праказа сышла з яго, і ён стаў чысты.

Езус строга перасцярог яго і адразу адправіў, кажучы: Глядзі, нікому нічога не кажы; але ідзі, пакажыся святару і дай ахвяру за ачышчэнне сваё, як загадаў Майсей, для сведчання ім.

Але ён, выйшаўшы, пачаў абвяшчаць і шмат расказваць пра падзею, так што Езус не мог ужо адкрыта ўвайсці ў горад, але быў здалёк, у пустэльных мясцінах. І прыходзілі да Яго адусюль.

Гэта слова Пана.

Catholic.by 

У чытанні з Кнігі Левіта апавядаецца пра цяжкі лёс людзей, якія захварэлі на праказу. Такія людзі вельмі часта адчувалі не толькі фізічны боль, але таксама і духоўны. З таго моманту, калі святар сцвярджаў, што чалавек захварэў на праказу, хворы павінен быў знаходзіцца ў ізаляцыі ад сваіх родных, сяброў і знаёмых ажно да таго часу, пакуль не выздаравее. Беручы пад увагу тое, на якім узроўні ў старажытнасці была медыцына, можна з упэўненасцю сказаць, што такія хворыя былі змушаныя доўгі час цярпець разам з фізічным болем духоўны боль ад расстання са сваімі роднымі і блізкімі. У Кнізе Левіта чытаем такія словы: «Ён будзе нячысты ўвесь час, пакуль будзе на ім язва; ён нячысты. Будзе жыць асобна, і жыллё ягонае па-за лагерам». Адзінай надзеяй для такіх людзей было чаканне цуду, які мог учыніць Бог. Цуду, пра які ідзе гаворка ў сённяшнім чытанні з Евангелля паводле Марка.

У сучасным свеце дзякуючы навуцы медыкі навучыліся лячыць вельмі многія хваробы, якія былі невылечнымі ў старажытнасці. Аднак да гэтага часу існуе і, на жаль, распаўсюджваецца духоўная праказа. Распазнаць яе можа дапамагчы святар, але вылечыць яе можа толькі Бог. Іншага сродку ад гэтай хваробы няма. Нячысты дух, добра ведаючы гэта і жадаючы адвярнуць чалавека ад Бога, прапануе яму іншыя варыянты аздараўлення: псіхатэрапія, усходнія духоўныя практыкі. Нярэдка тое, што прапануюць сучасныя псіхолагі, не мае нічога супольнага з Божымі запаведзямі, бо часам у імя так званай «свабоды» яны заклікаюць парушыць наказы Бога. Касцёл увесь час навучае, што сапраўды свабодным чалавек можа быць толькі з Богам. Менавіта дзеля гэтай свабоды Збаўца прыйшоў у свет і аддаў за нас сваё жыццё.

Усходнія практыкі і медытацыі, якія нібыта вядуць да дасягнення дасканаласці, вельмі часта пераацэньваюць магчымасці чалавека, моцна аслабленага першародным грахом. Тым часам да сапраўднай дасканаласці чалавек можа прыйсці толькі пры дапамозе Божай ласкі.

Як у медыцыне вельмі важна зразумець прычыну хваробы, каб яе эфектыўна вылечыць, так і ў выпадку з духоўнай праказаю вельмі важна зразумець, што яе прычына — у граху і ў тым, хто не перастае актыўна спакушаць чалавека. Толькі пакорны чалавек, які спадзяецца не на дасягненні чалавецтва, а на Божую ласку, можа зразумець гэта і атрымаць аздараўленне ад духоўнай праказы.

Брат Анатоль Ярошка OFMCap, Беларусь

 

ЕВАНГЕЛЛЕ

Мк 8, 11–13

Гэтае пакаленне патрабуе знаку? 

+ Чытанне святога Евангелля паводле Марка.

У той час:

Выйшлі фарысеі і пачалі спрачацца з Езусам, патрабуючы ад Яго знаку з неба, каб выпрабаваць Яго. Але Ён уздыхнуў у духу сваім і сказаў: Чаму гэтае пакаленне патрабуе знаку? Сапраўды кажу вам: не будзе дадзена знаку пакаленню гэтаму. 

Пасля Ён пакінуў іх, зноў сеў у човен і адплыў на другі бок.

Гэта слова Пана.

Catholic.by

Апостал Якуб заклікае нас да таго, чаго вельмі не хапае ў сучасным свеце — да цярплівасці. Мы вельмі часта можам назіраць гэта і ў жыцці дарослых людзей, якія хочуць мець усё і адразу, і ў жыцці дзяцей. Не толькі за мяжой, але і ў нашай краіне стала своеасабліваю модай мець у сям’і толькі адно дзіця. І вельмі часта ўжо з дзяцінства бацькі стараюцца захаваць яго ад розных выпрабаванняў, у тым ліку ад выпрабаванняў веры, пра якія піша апостал Якуб у сваім Пасланні. Бацькі часта кажуць, што калі ў жыцці дзіцяці будзе нейкае выпрабаванне, то яны самі вырашаць праблему; спасылаюцца на тое, што дзіця яшчэ малое і яму зарана браць на свае плечы такія цяжкасці; маўляў, калі будзе дарослым, тады няхай і змагаецца з перашкодамі; кажуць, што на яго век яшчэ хопіць выпрабаванняў.

Бацькі павінны ўсвядоміць: гэтак жа, як дзіця не можа ўсе школьныя гады хадзіць у першы клас, так яно не можа паўнавартасна развівацца духоўна і псіхалагічна, калі яго будуць агароджваць ад усіх выпрабаванняў і патрабаванняў. Гэта падобна на барацьбу з інфекцыйнымі захворваннямі: калі арганізм чалавека ўвесь час знаходзіцца ў стэрыльным асяроддзі, калі ён не прывучаны змагацца з пагрозай, то нават самая слабая інфекцыя можа прывесці да сур’ёзнай хваробы.

Пра сучаснага чалавека, які вельмі часта стараецца пазбегнуць выпрабаванняў і патрабаванняў, кажуць, што гэта чалавек аднаго дня. Гэта значыць, што такі чалавек пры ўзнікненні цяжкасцяў паводзіць сябе, як дзіця, што яму не хапае сталасці. А прычына ў тым, што яму не хапае мудрасці. Як жа чалавеку можа хапаць мудрасці, калі ён шукае яе дзе заўгодна — толькі не ў Бога. Таму апостал Якуб кажа не толькі сваім сучаснікам, але і нам, людзям ХХІ стагоддзя: «Калі некаму з вас не стае мудрасці, няхай просіць у Бога, які шчодра дае ўсім і не дакарае, — і будзе дадзена яму».

Брат Анатоль Ярошка OFMCap, Беларусь

 

 

ЕВАНГЕЛЛЕ

Мк 8, 14–21

Сцеражыцеся закваскі фарысейскай і закваскі Ірада 

+ Чытанне святога Евангелля паводле Марка.

У той час:

Вучні Езуса забыліся ўзяць хлеба і мелі з сабой у чаўне толькі адзін бохан хлеба. Тады Езус загадаў ім: Глядзіце, сцеражыцеся закваскі фарысейскай і закваскі Ірада. А яны разважалі між сабою, што не маюць хлеба.

Пазнаўшы гэта, Езус сказаў ім: Чаму разважаеце, што не маеце хлеба?  Няўжо не заўважаеце і не разумееце? Ці яшчэ зацвярдзелыя сэрцы вашы? Маеце вочы, і не бачыце; маеце вушы, і не чуеце? Ці не памятаеце, калі Я разламаў пяць хлябоў на пяць тысяч, колькі поўных кашоў рэштак сабралі вы? Яны адказалі Яму: Дванаццаць.

А калі Я разламаў сем хлябоў на чатыры тысячы, колькі поўных кашоў рэштак сабралі вы? Адказалі Яму: Сем. І сказаў ім: Усё яшчэ не разумееце?

Гэта слова Пана.

Catholic.by

Апостал Якуб у сённяшнім чытанні дапамагае зразумець, чым з’яўляецца сапраўднае шчасце для хрысціяніна. Чалавек вельмі часта разважае і нават марыць аб шчасці. І ў гэтым няма нічога дзіўнага, бо мы створаныя, каб быць шчаслівымі. Нельга сцвярджаць, што пасля першароднага граху чалавеку засталося толькі марыць аб шчасці, хоць чалавек сапраўды ўчыніў вельмі дрэнна і неразумна, не паслухаўшы загаду Бога не есці плоду з дрэва пазнання дабра і зла, таму што гэта вяло да пазнання смерці. Нягледзячы на грэх непаслухмянасці першых людзей, які вельмі моцна аддаліў чалавека ад Бога, Створца ў сваёй бясконцай міласэрнасці і любові дае кожнаму чалавеку другі шанец.

Вельмі часта, калі Бог спасылае выпрабаванні, Ён робіць гэта для таго, каб чалавек усвядоміў свой эгаізм, свае слабасці і недахопы. Гэтак жа было з апосталам Пятром, які абяцаў Хрысту, што нават калі ўсе здрадзяць і пакінуць Езуса, то ён застанееца з Ім. І, напэўна, Пётр быў перакананы ў сваіх словах. Але ніхто не ведае чалавека так добра, як Створца. Таму Хрыстус сказаў Пятру, што певень тры разы не паспее праспяваць, як той адрачэцца ад Яго.

Сёння апостал Якуб, які ведаў пра здраду Пятра і які сам, як большасць Апосталаў, уцёк з-пад крыжа, дае зразумець, што выпрабаванні даюцца не для таго, каб зламаць альбо знішчыць чалавека, а для таго, каб ачысціць яго і загартаваць у змаганні з тым, што паходзіць ад нячыстага духа.

Брат Анатоль Ярошка OFMCap, Беларусь

 

ЕВАНГЕЛЛЕ

Мц 6, 1–6. 16–18

Айцец твой, які бачыць патаемнае, аддасць табе

+ Чытанне святога Евангелля паводле Мацвея.

У той час:

Езус сказаў сваім вучням: Глядзіце, не чыніце справядлівасці вашай перад людзьмі, каб яны бачылі. Інакш, не атрымаеце ўзнагароды ад Айца вашага, які ў нябёсах. 

Калі даеш міласціну, не трубі перад сабою, як робяць крывадушнікі ў сінагогах і на вуліцах, каб людзі хвалілі іх. Сапраўды кажу вам: яны атрымліваюць сваю ўзнагароду. 

Калі даеш міласціну, няхай не ведае твая левая рука, што робіць правіца твая, каб міласціна твая была патаемнай. І Айцец твой, які бачыць патаемнае, аддасць табе. 

І калі молішся, не будзь, як крывадушнікі. Бо яны любяць маліцца, стоячы ў сінагогах і на рагах вуліц, каб паказацца перад людзьмі. Сапраўды кажу вам: яны атрымліваюць сваю ўзнагароду. Ты ж, калі молішся, увайдзі ў пакой свой і, зачыніўшы дзверы свае, маліся да Айца твайго, які ў таемнасці. І Айцец твой, які бачыць патаемнае, аддасць табе. 

Калі посціце, не будзьце панурымі, як крывадушнікі. Бо яны закрываюць свае твары, каб людзі бачылі, што яны посцяць. Сапраўды кажу вам: яны атрымліваюць сваю ўзнагароду. А ты, калі посціш, намасці галаву сваю і абмый твар свой, каб паказаць, што посціш, не перад людзьмі, але перад Айцом тваім, які ў таемнасці. І Айцец твой, які бачыць патаемнае, аддасць табе. 

Гэта слова Пана.

Catholic.by

На пачатку Вялікага посту Бог заклікае нас змяніць сваё жыццё. У Катэхізісе Каталіцкага Касцёла сказана, што ў час Вялікага посту мы павінны ўстрымлівацца і ад пэўнай ежы, і ад гучных забаваў.

У жыцці кожнага чалавека ёсць перыяды падрыхтоўкі. Напрыклад, час вучобы ў школе, дзе чалавек не толькі вучыцца чытаць і пісаць, але і пазнае свет. Вышэйшыя навучальныя ўстановы дапамагаюць больш дасканала пазнаць навуку, каб потым, чэрпаючы з атрыманых ведаў, чалавек мог добра выконваць сваю працу і служыць іншым людзям.

Перыяд посту — гэта таксама час падрыхтоўкі да вельмі важнай падзеі ў жыцці хрысціян — урачыстасці Уваскрасення Пана. Немагчыма радавацца з Хрыстом уваскрослым, калі ты не прайшоў разам з Ім Крыжовы шлях.

Хрыстус заклікае нас, каб тое, што мы робім падчас посту, чынілася не напаказ, а з любові да Бога. Вельмі важна ўсведамляць, што Бог усё бачыць, і імкнуцца — наколькі гэта магчыма — адплачваць Хрысту любоўю за любоў і ўдзячнасцю за Ахвяру, праз якую Сын Божы паяднаў нас з Нябесным Айцом.

Брат Анатоль Ярошка OFMCap, Беларусь

 

ЕВАНГЕЛЛЕ

Лк 9, 22 — 25

Хто загубіць жыццё сваё дзеля Мяне, той уратуе яго 

+ Чытанне святога Евангелля паводле Лукі.

У той час:

Езус сказаў сваім вучням: Сын Чалавечы павінен выцерпець шмат, адкінуць Яго старэйшыны, першасвятары і кніжнікі, і будзе забіты, і на трэці дзень уваскрэсне. Усім жа сказаў: Калі хто хоча ісці за Мною, няхай адрачэцца ад самога сябе, штодня бярэ крыж свой і ідзе за Мною. Бо, хто хоча ўратаваць жыццё сваё, загубіць яго. А хто загубіць жыццё сваё дзеля Мяне, той уратуе яго. Бо якая карысць чалавеку, калі ён здабудзе ўвесь свет, а сябе самога загубіць ці пашкодзіць сабе?

Гэта слова Пана.

Catholic.by

За некалькі тысяч год да таго, як Бог паклікаў прарокаў і спаслаў чалавецтву Збаўцу, Ён праз Майсея прамовіў да выбранага народа словамі, актуальнымі і ў нашыя дні. У Кнізе Другазаконня гаворыцца пра тое, што кожны чалавек мае права выбару. Майсей сказаў габрэям: «…Я паклаў перад табою жыццё і дабро, смерць і зло». Чалавек сам вырашае, па якім шляху ісці. Найважнейшае ў нашым жыцці — зрабіць правільны выбар, гэта значыць, выбраць Бога і ўсё тое, што Ён дае для нашага збаўлення.

Майсей таксама звяртае ўвагу на час, у якім ажыццяўляецца гэты выбар, і ўжывае слова «сёння». Гэта значыць, што свой выбар мы павінны рабіць тут і цяпер, не адкладваючы на потым, на некалькі тыдняў альбо нават гадоў.

У хрысціянскім жыцці гэты выбар датычыць удзелу ў святой Імшы, ў споведзі і іншых сакрамэнтах, чытання Святога Пісання, духоўнай літаратуры, выканання добрых спраў…

Бацькі вельмі часта яшчэ да нараджэння дзіцяці думаюць пра тое, як выбраць добры раддом, каб роды прайшлі добра, без ускладненняў. Калі дзіця народзіцца, клапоцяцца пра добры садок, у якім можна атрымаць добрую падрыхтоўку да школы. Калі дзіця вучыцца ўжо ў старэйшых класах, дбаюць пра добрых рэпетытараў, каб сын або дачка паступілі ва ўніверсітэт і, атрымаўшы адукацыю, маглі ўладкавацца на добрую працу з высокаю зарплатай. І гэта правільна. Але што датычыць духоўнай адукацыі, то вельмі часта яна заканчваецца пасля першай споведзі і Першай Камуніі. Добрая адукацыя адкрывае перад чалавекам самыя разнастайныя магчымасці ў гэтым свеце. А развіццё духоўнасці адкрывае перад чалавекам брамы Нябеснага Валадарства. Таму, гаворачы пра добры выбар, які бацькі могуць учыніць дзеля сваіх дзяцей, мы заклікаем: «Не будзьце бяздушнымі да душаў вашых дзяцей».

Брат Анатоль Ярошка OFMCap, Беларусь