ЕВАНГЕЛЛЕ
                                                                                  Мк 6, 7–13
Пачаў высылаць іх па двое

+ Чытанне святога Евангелля паводле Марка.

У той час:

Езус паклікаў Дванаццаць і пачаў высылаць іх па двое, і даў ім уладу над нячыстымі духамі. І наказаў ім не браць у дарогу нічога, апрача толькі кія: ні хлеба, ні торбы, ні медзі ў поясе, але абувацца ў сандалі і не апранаць дзвюх вопратак. І сказаў ім: Калі дзе ўвойдзеце ў дом, заставайцеся там, пакуль не выйдзеце адтуль. І калі ў якім месцы не прымуць вас і не будуць слухаць вас, то, выходзячы адтуль, абтрасіце пыл, што пад нагамі вашымі, дзеля сведчання супраць іх. І, пайшоўшы, яны прапаведавалі пакаянне; і выганялі шмат дэманаў, і шмат хворых намашчвалі алеем, і вылечвалі.

Гэта слова Пана.

ЕВАНГЕЛЛЕ

Лк 2, 22–32

Вочы мае ўбачылі збаўленне Тваё 

+ Чытанне святога Евангелля паводле Лукі.

Калі мінулі дні іх ачышчэння паводле Закону Майсея, бацькі Езуса прынеслі Яго ў Ерузалем, каб прадставіць перад Панам, як напісана ў Законе Пана, што кожнае першароднае дзіця мужчынскага полу павінна быць прысвечана Пану; каб прынесці ў ахвяру, як сказана ў Законе Пана, пару туркавак або два галубкі.

Жыў у Ерузалеме чалавек, імя якога Сімяон. Быў гэта чалавек праведны і пабожны, які чакаў суцяшэння Ізраэля, і Дух Святы спачываў на ім. Адкрыў яму Дух Святы, што ён не ўбачыць смерці, пакуль не ўбачыць Месію Пана. І прыйшоў, натхнёны Духам, у святыню. І калі бацькі прынеслі Дзіця Езуса, каб учыніць з Ім паводле звычаю Закона, ён узяў Яго на рукі, благаславіў Бога і сказаў:

Цяпер адпускаеш слугу Твайго, Валадару, 
паводле слова Твайго, у спакоі; 
бо вочы мае ўбачылі збаўленне Тваё, 
якое падрыхтаваў Ты перад абліччам усіх народаў:
святло для асвятлення язычнікаў 
і хвалу народа Твайго Ізраэля.

Гэта слова Пана.

ЕВАНГЕЛЛЕ

Мк 6, 30–34

Яны былі як авечкі без пастыра 

+ Чытанне святога Евангелля паводле Марка.

У той час:

Сабраліся Апосталы да Езуса і расказалі Яму ўсё, што зрабілі і чаму навучылі. І Ён сказаў ім: Пайдзіце адны ў пустыннае месца і крыху адпачніце. Бо так шмат людзей прыходзіла і адыходзіла, што нават не было ім калі паесці. І адплылі яны ў пустыннае месца на чаўне адны.

І ўбачылі, што яны адплылі, і шмат хто даведаўся; і пешкі збегліся туды з усіх гарадоў, і апярэдзілі іх. Выйшаўшы, Езус убачыў мноства людзей і злітаваўся над імі, бо яны былі як авечкі без пастыра; і пачаў іх вучыць многаму.

Гэта слова Пана.

Catholic.by

 

3 лютага, субота.
Вучні, здзіўленыя тым, што ўчынілі і як прапаведвалі, прыйшлі падзяліцца сваёй радасцю з Панам. Езус жа не рэагуе на гэта. Замест таго, каб пахваліць вучняў, якія шмат чаго зрабілі, Ён адсылае іх на пустыннае месца адпачыць. Чаму Настаўнік так зрабіў? Бо спакусай, якой маглі паддацца вучні, была думка аб уласнай сіле. Вучні замест таго, каб распавесці пра Божыя чыны, распавядалі аб тым, што самі зрабілі. Каб перасцерагчы вучняў ад спакусы прысваення сабе Божых справаў, Езус высылае іх на зацішак.

Другая адметная рыса сённяшняга Евангелля - гэта падкрэсліванне чалавечага стану. Сёння ў свеце ўсе больш і больш адчуваецца нямы стогн, плач і пытанне аб сэнсе жыцця. Чалавек у нашым сучасным свеце ўсе больш губляецца і губляе сябе. Ён мае патрэбу  кімсьці такім, хто дасць яму святло. Хто абвесціць яму Добрую Навіну.
Ці гатовы я несці іншым людзям святло Божага Слова?
Ці гатовы я змагацца за Божую праўду і за годнасць чалавека?
Ці часам не прыпісваю я сабе (свайму выхаванню, розуму) тое, што Бог праз мяне чыніць і абвяшчае?
Бр. Максім Варанюк OFMCap, Беларусь

 

ЕВАНГЕЛЛЕ

Мк 1, 29–39

Аздаравіў многіх, якія цярпелі на розныя хваробы 

+ Чытанне святога Евангелля паводле Марка.

У той час:

Езус, выйшаўшы з сінагогі, прыйшоў з Якубам і Янам у дом Сымона і Андрэя. Цешча ж Сымона ляжала ў гарачцы, і адразу сказалі Езусу пра яе. Ён падышоў і, узяўшы за руку, падняў яе. І прайшла ў яе гарачка; і жанчына пачала служыць ім.

Калі ж настаў вечар і калі зайшло сонца, прынослі да Яго ўсіх нядужых і апантаных злымі духамі. А ўвесь горад сабраўся перад дзвярыма. Ён жа аздаравіў многіх, якія цярпелі на розныя хваробы, і выгнаў многіх злых духаў; і не дазваляў злым духам казаць, што яны ведалі Яго. А раніцай, устаўшы вельмі рана, выйшаў і пайшоў у пустыннае месца і там маліўся. Сымон і тыя, хто быў разам з ім, пайшлі за Ім. І, калі знайшлі Яго, сказалі Яму: Усе шукаюць Цябе. Ён адказаў ім: Пойдзем куды-небудзь у бліжэйшыя мястэчкі, каб і там прапаведаваць, бо Я дзеля гэтага прыйшоў. 

І прапаведаваў Ён у сінагогах іхніх па ўсёй Галілеі, і выганяў злых духаў. 

Гэта слова Пана.

Catholic.by 

4 лютага. 5 нядзеля звычайнага перыяду

Жыццё чалавека, асабліва ў сённяшні час напоўнена шматлікімі справамі. Сёння жыцце і існаванне ў грамадстве патрабуе ад чалавека ўсёй ягонай энергіі. Жывучы на поўных абаротах жыцця чалавек пачынае заўважаць дзве рэчы. Па першае, чалавек бачыць што ягонае жыццё гэта вецер. Чалавек гоніцца за дасягненнямі, грашамі, аўтарытэтам, рэпутацыяй… Усе гэта каб даказаць, што “я чагосьці варты”. Усе гэтыя намаганні дзеля таго, каб жыцце не было ўсяго толькі павевам ветру, які пралятае і хутка знікае. Па другое, уся гэтая мітусня прыводзіць да моманту, калі чалавек стамляецца. Людскія сілы вычэрпваюцца, жыццёвая энергія, якая біла крыніцай знікае. Штодзённае жыццё становіцца рэчаіснасцю, якая больш не радуе, а абцяжарвае. Чалавек, у пэўны момант не бачыць сэнсу далейшага змагання.

Сённяшняе Евангелле прадстаўляе нам адзін з дзён Езуса Хрыста ў Галілеі. Езус прапаведуе Евангелле, абвяшчае людзям Добрую Навіну, а яны прыходзяць каб аздаравіцца ад хваробы і вызваліцца ад злых духаў. Сённяшняе Евангелле паказвае нам як не страціць надзеі. Як сёння не зрынуцца ў бездань роспачы і бессэнсоўнасці. Езус пасля цяжкага дня працы ідзе на малітву ў пустыннае месца, туды дзе ёсць толькі Ён і Яго Айцец. Там Ён набірае сілы для свайго апостальства.

Малітва, размова з Богам які з’яўляецца тваім Айцом гэта той Power Bank, які можа наталіць цябе новай энергіяй Духа Святога, якая мацнейшая за ўсё. Гэта сіла, якая не толькі верне колеры твайму жыццю, але і дапаможа заўважыць ў ім іншы, новы сэнс.

Ці ведаю я кім ёсць мой Бог? Ці гатовы я звярнуцца да майго Айца? Ці дазваляю я каб Дух Святы перамяняў маё жыццё?

Брат Максім Варанюк OFMCap, Беларусь

ЕВАНГЕЛЛЕ

Мк 6, 53–56

Тыя, хто дакранаўся да Яго, выздараўлівалі 

+ Чытанне святога Евангелля паводле Марка.

У той час:

Езус і вучні Ягоныя, пераправіўшыся на другі бераг, прыбылі ў Генэзарэт і прысталі да берага.

Калі яны выйшлі з чаўна, людзі адразу, пазнаўшы Яго, аббеглі ўсё наваколле і пачалі прыносіць на насілках хворых туды, дзе, як чулі, Ён знаходзіўся. І куды Ён ні прыходзіў, у вёскі, ці ў гарады, ці ў мястэчкі, клалі хворых на плошчах і прасілі Яго, каб яны маглі дакрануцца хоць да краю плашча Ягонага. І тыя, хто дакранаўся да Яго, выздараўлівалі.

Гэта слова Пана.

Catholic.by

5 лютага, панядзелак

“Людзі адразу, пазнаўшы Яго, аббеглі ўсё наваколле і пачалі прыносіць на насілках хворых туды, дзе, як чулі, Ён знаходзіўся”. Сённяшняя Літургія Слова прадстаўляе нам асаблівы момант, калі Бог прыходзіць каб наведаць свой народ. Людзі якія пазналі Езуса шукалі ў Яго аздараўлення. Шукалі пазбаўлення ад хваробы цела, але не ўбачылі Бога які аздараўляе душу. Душа чалавека, хворая ад схільнасці да граху, таму ёй перш за ўсё неабходна аздараўленне.

Тое, што робіць Езус можна назваць Божай педагогікай. Ён ведае, што чалавек па сваёй слабасці прагне канкрэтных, адчувальных цудаў у сваім жыцці. Ён аздараўляючы цела прывабливае да сябе людзей, каб пачаць аздараўляць іх душы. Чын прыцягвае, а Слова і Дух перамяняюць.

Ці дазволіш ты, каб Бог цябе аздаравіў? Ці выцягнеш ты руку, каб дакрануцца да Яго адзення і паўстаць?

Брат Максім Варанюк OFMCap, Беларусь