Кіко Аргуэла

9 студзеня заснавальніку Неакатэхуменальнага шляху Кіко Аргуэла споўнілася 80 гадоў. Папа Францішак з гэтай нагоды скіраваў яму асабістае пасланне.

«Няхай Бог аддзячыць табе за ўсё дабро, якое ты робіш у Касцёле», — піша ў ім Святы Айцец, як паведамляе італьянская рэдакцыя Vatican News.

«Дарагі брат, не хачу, каб ты правёў гэты дзень без дасланых табе радкоў блізкасці і братэрскай падзякі за твае 80 гадоў. Дзякую Богу, які выбраў цябе, і дзякую табе за тваю вернасць.

Няхай Пан Бог аддзячць табе за ўсё дабро, якое ты робіш у Касцёле. Я блізкі да цябе, малюся і падтрымліваю цябе. З днём нараджэння!

Спадзяюся, што ўдзельнікі шляху зробяць табе торт з 80-ю свечкамі. І, калі ласка, не забывайся маліцца за мяне. Няхай Езус благаслаўляе цябе і Найсвяцейшая Панна цябе абараняе. Твой брат, які любіць цябе і захапляецца табою, Францішак», — падпісаў сваё пасланне юбіляру Пантыфік.

Кіко гэты жэст Папы прыняў з вялікім энтузіазмам і ўжо ўчора падзякаваў Папу за словы, якія той яму скіраваў у аўторак раніцай падчас св. Імшы ў Доме святой Марты, калі дзякаваў за апостальскую стараннасць з якой Кіко працуе ў Касцёле». Кіко, які разам з кс. Марыё Пэццы і Марыяй Асэнсьён Рамэра з’яўляецца адказным за Шлях на міжнародным узроўні, падзякаваў Папу і запэўніў яго ў сваіх цёплых пачуццях і блізкасці, а таксама ў сваёй малітве за яго служэнне на пасадзе св. Пятра.

Апошняя сустрэча папы Францішка з Кіко Аргуэла адбылася 5 мая мінулага года, калі Неакатэхуменальны шлях адзначыў на плошчы Тор-Вергата 50-годдзе заснавання сваіх першых супольнасцяў у Рыме. З гэтай нагоды Папа, гаворачы пра моц абвяшчэння Евангелля у неакатэхуменальным шляху, у сваёй прамове сказаў: «Не маюць значэння пераканаўчыя аргументы, але жыццё, якое прыцягвае; не здольнасць павязаць сваю думку, але мужнасць служэння.

І вы ў сваіх „генах“ маеце гэтае пакліканне абвяшчаць, жывучы ў сям’і па прыкладзе Святой Сям’і: у пакоры, прастаце і праслаўленні. Занясіце гэтую сямейную атмасферу ў тыя шматлікія месцы, дзе няма радасці і любові».

Неакатэхуменальны шлях з’яўляецца праграмай хрысціянскага ўтаямнічання і на сённяшні дзень прысутнічае ў 134 краінах на пяці кантынентах з тысячамі супольнасцяў, у тым ліку і ў Беларусі. Ён узнік у 60-х гадах мінулага стагоддзя у трушчобах Паламерас-Альтас на ўскраінах Мадрыда.

Неакатэхуменальны шлях

«Лепш самой усё ўбачыць і перажыць», — так я падумала, калі вырашыла з’ездзіць у госці ў неакатэхуменальную супольнасць у Маладзечне, якая існуе тут ужо больш за 10 гадоў. Мэтай маёй вандроўкі было пабываць на нядзельнай святой Імшы, якая ў гэтай супольнасці цэлебруецца… у суботу вечарам! Мне стала цікава, як адбываецца гэтая не зусім прывычная цэлебрацыя Эўхарыстыі, чаму менавіта ў суботу, а не ў нядзелю… Урэшце, выйшла так, што я ўпершыню перажыла неакатэхуменальную Імшу, упершыню ўбачыла жыццё супольнасці, пра якую ведала аддалена і цьмяна, «знутры». Але пра ўсё па парадку.

  

Неакатэхуменальны шлях

Кажучы агульна, неакатэхуменат — гэта рух свецкіх у Каталіцкім Касцёле, а супольнасці гэтага руху існуюць унутры звычайных парафій. Так і ў Маладзечне існуе ажно тры неакатэхуменальныя супольнасці пры парафіі св. Казіміра, кожная з якіх налічвае каля 30-ці чалавек. Неакатэхуменальны шлях заснавалі іспанцы Франсіско (Кіко) Аргуэльё і Кармэн Эрнандэс прыкладна 50 гадоў назад у адказ на заклік Другога Ватыканскага Сабору аб новай евангелізацыі. Неакатэхуменальны шлях пакліканы аднаўляць у чалавеку яго ўсведамленне сябе хрысціянінам. Як і іншыя каталіцкія супольнасці, неакатэхуменальная суполь­насць паклікана паказваць любоў, прыняцце, спагаду і такім чынам несці вестку аб уваскрослым Хрысце іншым людзям. Духоўнае жыццё ўнутры неакатэхуменальнага шляху базуецца на тым, каб разам разважаць над Божым словам, калі кожны стараецца пачуць Бога, які прамаўляе праз гэтае слова да чалавека ў яго канкрэтных жыццёвых абставінах, тут і цяпер. Кожная новая неакатэхуменальная група ўзнікае і папаўняецца ў выніку катэхізацыі, якую праводзяць самі ўдзельнікі супольнасці на працягу 2-х месяцаў. У Мала­дзечне, напрыклад, катэхізацыя праводзіцца для парафіянаў падчас Вялікага посту.

Неакатэхуменальны шлях

Кіко Аргуэльё, папа Ян Павел ІІ, Кармэн Эрнандэ

 Неакатэхуменальны шлях

Кіко Аргуэльё

Падрыхтоўка да Эўхарыстыі

Калі я ўвайшла ў касцёл у суботу ўвечары, там ужо людзі рыхтаваліся да Эўхарыстыі: усе лавы і крэслы расстаўляліся па крузе, пасярэдзіне касцёла «майстравалі» новы алтар, а па краях упрыгожвалі яго жывымі кветкамі. «Мы, як першыя хрысціяне, сядаем вакол алтара падчас Імшы, — тлумачыць мне Іван, катэхет першай супольнасці, і дадае: — У нас наогул такі шлях, у якім мы імкнёмся аднаўляць форму духоўнага жыцця першых хрысціянаў». І сапраўды, у першую чаргу гэта праяўляецца ў тым, што Імша ўваскрасення Пана цэлебруецца ў супольнас­ці ў суботу вечарам, як і Пасхальная вігілія. На Эўхарыстыі суполь­насць выкарыстоўвае не звыклы для нас аплаткавы хлеб, а праснакі з мукі і вады, якія больш нагадваюць хлеб. Але такім навічкам, як я, звычайна расказ­ваюць, як трэба прымаць святую Камунію ў такім выглядзе, каб пасля не было нейкіх недарэчных момантаў.

«Іван, калі будзем кідаць лёсы?» — звярнулася жанчына да катэхета. Як высветлілася, усе тры супольнасці рыхтуюць некалькі каментараў да святой Імшы, але ніхто не ведае, якая з гэтых групаў будзе суправа­джаць літургію. Усё аддаецца на волю Святому Духу: Ён вырашае, каментар якой супольнасці пачуюць усе прысутныя.

 Неакатэхуменальны шлях

Неакатэхуменальны шлях

 

Спяванае Божае слова

Святая Імша тут пачынаецца нязвыкла: адказны кантар (як я ўжо даведалася пасля) заспявала спеў на ўваход, выйшаўшы да амбоны з гітараю; гэтаксама яна завершыць і святую Імшу. Калі асобна казаць пра спевы, то ў неакатэхуменальнай супольнасці яны таксама не такія, як усюды, — яны адмысловыя, прычым падчас Эўхарыстыі выкарыстоўваюцца толькі гэтыя спевы, ніякія іншыя. Думаю, штосьці падобнае адбываецца таксама і ў набажэнствах супольнасці Taizé. Аўтарам усіх неакатэхуменальных спеваў з’яўляецца Кіко, заснавальнік супольнасці, які не мае прафесійнай музычнай адукацыі, але настолькі таленавіты, што піша вялікае мноства спеваў. Усе спевы або базуюцца на біблійных урыўках, або наўпрост з’яўляюцца цытатамі са Святога Пісання, пакладзенымі на музыку. Як мне здаецца, лепш не прыдумаеш! Толькі, на жаль, у Маладзечне (ды і па ўсёй Беларусі) неакатэхуменальныя песні спяваюцца па-руску, але ў астатнім супольнасць стараецца трымацца беларускай мовы. Хачу абавязкова сказаць пра музыку — яна непаўторная! Так, «неонскія» спевы не зблытаеш ні з якімі іншымі, бо яны нагадва­юць габрэйскія матывы і штосьці паўднёваеўрапейскае, іспанскае — акустычная гітара стварае сваю атмасферу.

Яшчэ перад тым, як святар пачаў малітву, да амбоны выйшла жанчына і сказала некалькі словаў пра агульны пасыл літургічных чытанняў. Такіх каментараў на працягу Імшы будзе некалькі: асобна будзе каментавацца кожнае з чытанняў. Адметна тое, што людзі, якія рабілі каментары, не зачытвалі іх і не «пазычалі» ў кагосьці — гэта іх уласнае разуменне Божага слова, якое фармавалася ў іх на працягу тыдня. Вядома, гэта адэкватныя каментары, лаканічныя, у духу Божай любові, бо супольнасць дбае пра дакладнасць Божага слова.

«Рэха слова»

На святой Імшы айцец Анатоль Ярошка OFMCap прамовіў гамілію, але перад гэтым адбыўся хіба самы кранальны і незвычайны момант Эўхарыстыі. Пасля чытання Евангелля і яшчэ перад гаміліяй аддаецца час так званаму «Рэху слова», калі кожны можа падзяліцца з братамі і сёстрамі ўласным сведчаннем і досведам пра тое, якім чынам Божае слова адгукнулася ў яго сэрцы, што чалавек зразумеў і перажыў праз святло Святога Пісання тут і цяпер. Казалі, вядома, не ўсе, бо на Імшы было чалавек 50. Прызнаюся, такога я яшчэ не бачыла, каб на самой Эўхарыстыі людзі дзяліліся сваімі перажываннямі. Але гэта быў настолькі важны момант, такі шчыры, кранальны, што я зразумела: вось менавіта гэта робіць з групы розных людзей сапраўдную супольнасць. Хтосьці дзяліўся тым, як яго закрануў каментар або Божае слова, хтосьці даваў сведчанне аб дзейснай малітве братоў і сясцёр, а хтосьці рас­казваў пра той унутраны боль, які церпіць на дадзеным этапе жыцця...

Здзівіла, што на неакатэхуменальнай Імшы людзі перадаюць адзін аднаму знак супакою пасля гаміліі.

«Бярыце і ешце… Бярыце і піце...»

Пасля Эўхарыстычнай малітвы прыйшоў момант прымаць святую Камунію. Для большасці католікаў, думаю, гэта было б моцным перажываннем, бо Камунію святар раздае ў рукі: па кавалку хлеба — Цела Хрыста. Яна не спажываецца адразу, бо трэба пачакаць, пакуль усе атрымаюць яе. Па гэтай прычыне той момант, калі Хрыстовае Цела ляжыць у цябе на руцэ, вельмі эмацыйны і інтымны: ты можаш вось так пабыць з Езусам, даверыць Яму свае перажыванні і думкі. Спажываць Цела Хрыста ў выглядзе такога кавалка хлеба яшчэ больш нязвыкла, чым трымаць яго ў руках. Але затое нарэшце я нібы сапраўды ела і сапраўды піла, як звычайны хлеб і як звычайнае віно, Цела і Кроў Хрыста...

  

Вулічная евангелізацыя

У канцы Імшы, падчас аб’яваў для супольнасці, шмат казалі пра вулічную евангелізацыю. «Абвяшчэнне Добрай Навіны адбываецца ў нядзелі на працягу пяці тыдняў пасля Пасхі, — патлумачыла мне пасля Імшы Ірына, жанчына, адказная за катэхізацыю. —  Мы выходзім у горад па два чалавекі і падыходзім да мінакоў, размаўляем з імі пра Бога. Канешне, перад гэтым мы атрымліваем благаслаўленне ад святара, а таксама чытаем Божае слова і молімся да Духа Святога. У выніку з кожным чалавекам мы размаўляем пра рознае — як пакіруе Бог. А раней мы выходзі­лі і станавіліся перад касцёлам, спявалі песні і прамаўлялі катэхезы. Мінакі падыходзілі самі і слухалі — некаторыя вось такім чынам, праз такую евангелізацыю, і прыйшлі ў нашую супольнасць».

Вядома, цалкам апісаць жыццё і дзейнасць гэтай супольнасці за адзін раз немагчыма, таму, каб з ёю больш пазнаёміцца, я скіроўваю на інтэрнэт-сайт маладзечанскай парафіі www.pio.by. Я асабіста вельмі радуюся любым згуртаванням унутры парафій, асабліва супольнасцям дарослых людзей. Біблійнае кола, катэхезы для дарослых, харызматычныя супольнасці, неакатэхуменат і г.д., калі ўсё гэта служыць еднасці і любові паміж людзьмі, іх шчырасці паміж сабою, калі людзі дзеляцца сваім досведам адносінаў з Богам, моляцца адзін за аднаго, разам служаць іншым людзям, дае сапраўды добры плён, бо гэтыя шляхі вядуць да Неба...

Неакатэхуменальны шлях

Вольга Качалка

http://ave-maria.by

Тор-Вергата папа Францішак

5 мая 2018 года ў рымскім мікрараёне Тор-Вергата папа Францішак узначаліў святкаванне 50-годдзя пачатку дзейнасці Неакатэхуменальнага шляху, у якім бралі ўдзел таксама вернікі з Беларусі. У сваёй прамове Святы Айцец запрасіў падзякаваць Богу за спазнаныя за гэты час любоў і вернасць.

Пантыфік падкрэсліў важнасць місіі, якая ажыццяўляецца неакатэхуменатам: яна адлюстроўвае верную любоў Бога. Ён адзначыў, што місія патрабуе выхаду насустрач іншым, хоць у жыцці ёсць моцная спакуса застацца на месцы, не рызыкаваць. Езус заахвочвае заўсёды быць у дарозе, вандраваць па свеце ў пошуках брата, які да гэтага часу не спазнаў радасці Божай любові. Папа адзначыў, што місія патрабуе спрыту, адмовы ад непатрэбнага баласту, даверу да Бога.

«Для таго, каб прапаведаваць, неабходнае адрачэнне. Толькі Касцёл, які адракаецца ад свету, абвяшчае Пана добра. Толькі Касцёл, вызвалены ад улады і грошай, свабодны ад трыумфалізму і клерыкалізму, годны даверу ў сваім сведчанні аб тым, што Хрыстус вызваляе чалавека»,— сцвердзіў Святы Айцец.

Пастыр паўсюднага Касцёла дадаў, што місія заўсёды здзяйсняецца разам і што гэтаму трэба вучыцца. «Трэба, напрыклад, быць асцярожным, каб не дыктаваць тэмп іншым. Хутчэй, мы павінны суправаджаць і чакаць, маючы на ўвазе, што тэмп іншых не такі, як у нас. <…> Мы — пілігрымы, якія ў суправаджэнні братоў ідуць побач з іншымі братамі, і добра, калі гэта робіцца з індывідуальным падыходам, з клопатам і павагай да дарогі кожнага, без ніякага прымусу да развіцця, таму што адказ Бога спее толькі ў шчырай і сапраўднай свабодзе», — сказаў Папа.

Затым Святы Айцец нагадаў, што ўваскрослы Езус сказаў апосталам навучаць усе народы. Ён адзначыў, што сутнасцю місіі з’яўляецца дзяленне з іншымі тым, што мы атрымалі: сустрэчай любові, якая змяніла наша жыццё. Гаворка ідзе пра сведчанне таго, што Бог любіць нас і што з Ім магчыма сапраўдная любоў, якая вядзе да ахвяравання сваім жыццём у сям’і, святарстве, працы, манаскім жыцці і сужэнстве.

Папа Францішак заклікаў місіянераў неакатэхуменату не выключаць нікога са сваіх евангелізацыйных намаганняў, таму што Бог любіць усіх.

Ён запрасіў іх не канцэнтравацца на негатыўных аспектах і на тым, што трэба змяніць, але глядзець на рэчаіснасць сэрцам, з даверам і павагай.

«Думаючы пра нашага Айца, Які так любіць свет, любіце чалавецтва, будучы супрацоўнікамі радасці ўсіх. <…> Любіце культуру і традыцыі народаў, не выкарыстоўваючы ўсталяваных шаблонаў. Адштурхоўвайцеся не ад тэорый і схем, але ад канкрэтных сітуацый: такім чынам Святы Дух будзе фармаваць прапаведаванне ў адпаведнасці са сваім часам і шляхамі. І Касцёл будзе расці на Яго вобраз: аб’яднаны ў разнастайнасці народаў, дароў і харызмаў», — сказаў Папа.

Святы Айцец падкрэсліў, што пакліканне і праца Неакатэхуменальнага шляху — гэта вялікі Божы дар для Касцёла ў нашы часы.

Ён паабяцаў сваю малітву і заклікаў членаў каталіцкай супольнасці да мужнасці.

catholic.by 

emvU3gGsIWg 

13 сакавіка 2017 года ў парафіі Св. Казіміра ў Маладзечне слухачы катэхез для дарослых атрымалі Бібліі з рук дапаможнага біскупа Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі Аляксандра Яшэўскага.

Катэхезы пры парафіі арганізуе «Неакатэхуменальны шлях», які дзейнічае ў касцёле св. Піо з 2006 года. На сёння яго ўдзельнікі аб’яднаныя ў тры вялікія супольнасці.

Раз на год праходзяць заняткі па катэхезе, якія служаць глыбокаму пазнанню сваёй рэчаіснасці і сваіх адносін з Богам і людзьмі.

 Бібліі слухачам катэхез 

Шмат гадоў такімі катэхезамі кіравалі катэхеты з Польшчы, але ўжо трэцi год гэта робяць удзельнікі першай неакатэхуменальнай супольнасці ў Маладзечне. Катэхезы доўжацца каля паўтара месяца і заканчваюцца Літургіяй Пакуты, якая ўключае ў сябе споведзь, Літургію Слова з уручэннем Біблій, канвівенцыю (ад іт. «канвівэрэ» — жыць супольна), падчас якой удзельнікі вучацца глыбока ўглядацца ў сваё жыццё пры дапамозе Божага слова і давяраць сваё жыццё і канкрэтныя праблемы Богу.

 Бібліі слухачам катэхез 

Сёлета катэхезы пачаліся на пачатку лютага. На працягу многіх тыдняў іх слухачы з дапамогай Святога Пісання пазнавалі, як Бог дзейнічаў у жыцці ізраэльскага народа і як Божае слова пралівае святло на жыццё сучаснага чалавека, адказваючы на яго праблемы.

 Бібліі слухачам катэхез 

Сімвалічнае ўручэнне Біблій азначала, што ўдзельнікі катэхез імкнуцца жыць Божым словам, змешчаным у Святым Пісанні, хочуць слухаць яго і даваць магчымасць Богу дзейнічаць праз яго ў сваёй штодзённасці.

Падчас гаміліі біскуп Аляксандр Яшэўскі таксама заклікаў падпарадкаваць сваё жыццё Божаму слову, каб Святое Пісанне стала штодзённай Кнігай жыцця для сабраных.

Вольга Фралова, фота бр. Францішка Букі OFMCap

 catholic.by

 

 

Жывы Ружанец 

Сярод многіх груп і рухаў, якія існуюць у нашым Касцёле, ёсць Рух які мае назву «Жывы Ружанец». 

 

 Жывы ружанец

“Ружанцовая малітва — гэта малітва чалавека за чалавека; гэта малітва людской салідарнасці, супольная малітва адкупленых, у якой адлюстраваны дух і інтэнцыя Той, якая займае першае месца сярод адкупленых — Марыі, Маці і Вобразу Касцёла; гэта малітва за ўсіх людзей свету, усіх гістарычных часоў, жывых і памерлых, якія пакліканыя ствараць разам з намі Цела Хрыста і станавіцца разам з Ім спадкаемцамі хвалы Айца.”

Благаслаўлёны Ян Павел ІІ.

 

 

 

 

Жывы Ружанец — гэта супольнасць людзей, якія штодзённа  моляцца Ружанец: кожная асоба чытае адну таямніцу. Гэтыя супольнасці  называюць «Ружамі».

 

  У нашай парафіі налічваецца  8 Руж:

  1. Святога Айца Піо
  2. Беззаганнага Зачацця
  3. Маці Божай з Фацімы
  4. Маці Божай Каралевы супакою і сусвету
  5. Маці Божай з Ліхэня
  6. Маці Божай з Будслава
  7. Благаслаўлёнай Баляславы Лямэнт
  8. Яна Паўла II

  

 

 

Кожны наш удзельнік Жывога Ружанца вучыцца збіраць у сваім жыцці духоўныя скарбы праз: 

  • Разважанне над таямніцамі Ружанца - евангельскімі таямніцамі нашага адкуплення, дзе вучымся ў Маці Божай вернасці Богу праз радаснае служэнне і прыняцце штодзённага крыжа,   працы, стомленасці, розных праблемаў разам з Хрыстом аж да хвалебных таямніцаў святога Ружанца.
  • Малітву ва ўсіх інтэнцыях Айца Святога, інтэнцыях парафіі і асабістых інтэнцыях.
  • Удзел на сустрэчах Жывога Ружанца ў першыя нядзелі месяца пасля Св. Імшы на 8.00, дзе пазнаём глыбей праўду веры, каб былі жывымі сведкамі Любові і Радасці Божай праз сваё жыццё і апостальскую дзейнасць нашага Касцёла. Падчас гэтай сустрэчы змяняем ружанцовыя таямніцы і атрымоўваем інтэнцыі на гэты месяц.

 

Усе, хто патрабуе заступніцкай малітвы, заўсёды могуць разлічваць на нас. Бо Езус Сам вучыў: "Дзе двое ці трое сабраліся ў імя Маё, там Я ёсць сярод іх" (Мц 18, 19-20)  і яшчэ: "Сапраўды, сапраўды кажу вам: калі чаго ў імя Маё папросіце ў Айца, дасць вам" ( Ян 16, 24).

Усіх жадаючых удзельнічаць у місіі Жывога Ружанца, звяртацца непасрэдна да нашых Сясцёр Місіянерак Святой Сям’і. 

Сайт Кангрэгацыі Сясцёр Місіянерак Святой Сям'і:     http://www.sestrymsf.ru

 

    

Прыпамінаем дзецям і бацькам, што распачаўся новы навучальны катэхетычны год! Усе дзеці школьнага ўзросту абавязаны прыходзіць на катэхезу.

Катэхеза – гэта не толькі падрыхтоўка да споведзі і Св. Камуніі.

ККК нам прыпамінае: “Бацькі з’яўляюцца для дзяцей першымі настаўнікамі веры і першыя адказваюць за іх выхаванне. Яны маюць абавязак таксама забяспечваць, наколькі магчыма, іх духоўныя патрэбы. Іх асаблівая місія — выхоўваць дзяцей у хрысціянскай веры”. І супольнасць Касцёла імкнецца дапамагаць бацькам у хрысціянскім выхаванні сваіх дзяцей. Заахвочваем усіх запісвацца на заняткі катэхезы.

Падрабязны план катэхезы можна таксама ўбачыць на дошчы аб’яваў у канцы касцёла. Кожны з дзяцей прыходзіць у свой клас, адпаведна класу ў сярэдняй школе.

Дзяцей можна запісваць на заняткі катэхезы з 1 класа сярэдняй школы (малодшая група 1-2 кл.)

Падрыхтоўка да І Св. Камуніі пачынаецца ў 3 класе. Калі вашае дзіця яшчэ не прыняло І Св.Камунію, вы павінны прыйсці запісацца ў “наш” 3 клас і запоўніць анкету вучня! Не важна, ці дзіця вучыцца ў школе у 5-6 ці 8 класе, у нас запісваемся да І св.Камуніі ў 3 клас!

Асабліва просім звярнуць увагу на падрыхтоўку да св.сакрамэнтаў сваіх дзяцей тых бацькоў, якія хрысцілі дзяцей у нашай або іншых парафіях 8-10 гадоў таму. Гэта знычыць што прыблізна ў 2007 – 2009 гг.

Запрашаем і чакаем вас!

 

Па ўсіх пытаннях звяртацца да сястры Фаўстыны. 

 

 

 

 

«Зярнятка» — штотыднёвае выданне Евангелля разам з  дадаткам — заданнямі да яго.

Мэта «Зярнятак» — дапамога ў евангелізацыі дзяцей.

Няхай Божае слова будзе ў кожных руках!

 

Зярнятка 2019/2020

Спампаваць №1 «Зярнятка»

Спампаваць №2 «Зярнятка»

Спампаваць №3 «Зярнятка»

 

 

 

 Зярнятка 2018/2019

 

 Зярнятка 2017/2018

 

 Аўдыёдадатак да дапаможніка па катэхезе

 

    

Спампаваць №1 «Зярнятка»

Спампаваць №2 «Зярнятка»

Спампаваць №3 «Зярнятка»

Спампаваць №4 «Зярнятка»

Спампаваць №5 «Зярнятка»

Спампаваць №6 «Зярнятка»

Спампаваць №7 «Зярнятка»

Спампаваць №8 «Зярнятка»

Спампаваць №9 «Зярнятка»

Спампаваць №10 «Зярнятка»

Спампаваць №11 «Зярнятка»

Спампаваць №12 «Зярнятка»

Спампаваць №13 «Зярнятка»

Спампаваць №14 «Зярнятка»

Спампаваць №15 «Зярнятка»

Спампаваць №16 «Зярнятка»

Спампаваць №17 «Зярнятка»

Спампаваць №18 «Зярнятка»

Спампаваць №19 «Зярнятка»

Спампаваць №20 «Зярнятка»

Спампаваць №21 «Зярнятка»

Спампаваць №22 «Зярнятка»

Спампаваць №23 «Зярнятка»

Спампаваць №24 «Зярнятка»

Спампаваць №25 «Зярнятка»

Спампаваць №26 «Зярнятка»

Спампаваць №27 «Зярнятка»

Спампаваць №28 «Зярнятка»

Спампаваць №29 «Зярнятка»

Спампаваць №30 «Зярнятка»

Спампаваць №31 «Зярнятка»

Спампаваць №32 «Зярнятка»

Спампаваць №33 «Зярнятка»

Спампаваць №34(дзень) «Зярнятка»

Спампаваць №34(ноч) «Зярнятка»

Спампаваць №35 «Зярнятка»

Спампаваць №36 «Зярнятка»

Спампаваць №37 «Зярнятка»

Спампаваць №38 «Зярнятка»

Спампаваць №39 «Зярнятка»

Спампаваць №1 «Зярнятка»

Спампаваць №2 «Зярнятка»

Спампаваць №3 «Зярнятка»

Спампаваць №4 «Зярнятка»

Спампаваць №5 «Зярнятка» 

Спампаваць №6 «Зярнятка»

Спампаваць №7 «Зярнятка»

Спампаваць №8 «Зярнятка»

Спампаваць №9 «Зярнятка»

Спампаваць №10 «Зярнятка»

Спампаваць №11 «Зярнятка»

Спампаваць №12 «Зярнятка»

Спампаваць №13 «Зярнятка»

Спампаваць №14 «Зярнятка»

Спампаваць №15 «Зярнятка»

Спампаваць №16 «Зярнятка»

Спампаваць №17 «Зярнятка»

Спампаваць №18 «Зярнятка»

Спампаваць №19 «Зярнятка»

Спампаваць №20 «Зярнятка»

Спампаваць №21 «Зярнятка»

Спампаваць №22 «Зярнятка»

Спампаваць №23 «Зярнятка»

Спампаваць №24 «Зярнятка»

Спампаваць №25 «Зярнятка»

Спампаваць №26 «Зярнятка»

Спампаваць №27 «Зярнятка»

Спампаваць №28 «Зярнятка»

Спампаваць №29 «Зярнятка»

Спампаваць №30 «Зярнятка»

Спампаваць №30b «Зярнятка»

Спампаваць №31 «Зярнятка»

Спампаваць №32 «Зярнятка»

Спампаваць №33 «Зярнятка»

Спампаваць №34 «Зярнятка»

Спампаваць №36 «Зярнятка»

Спампаваць №37 «Зярнятка»

Спампаваць №38 «Зярнятка»

БОГ ЛЮБІЦЬ МЯНЕ

Аўдыёдадатак да дапаможніка па катэхезе

(Першы год падрыхтоўкі да сакрамэнтаў пакаяння і Эўхарыстыіі)

Песні ў выкананні дзіцячага хору парафіі св. Казіміра з г.Маладзечна

Гукарэжысёр - Вячаслаў Банкевіч

Музычны кіраўнік - Дамініка Гулевіч

Клавішы: Дамініка Гулевіч

Гітара, флейта: Яўген Якаўлеў

Вакал: Сабіна Вяжэвіч, Дзіяна Яркевіч, Яна Шавела, Ганна Станкевіч, Амалія Каралькова

 

Слухаць песні на сторонцы 

 

 

 

Кожную пятніцу пасля Св. Імшы а 18-й гадзіне адбываюцца катэхезы для моладзі.

 

Запрашаем хлопцаў і дзяўчат, школьнікаў, студэнтаў і працоўную моладзь на катэхезы.

 

Катэхезы праводзіць сястра Ігнацыя. 

 

 

 

Катэхезы для моладзі

 

 

Легіён Марыі

У парафіі Святога Казіміра г. Маладзечна існуе многа жывых рухаў свецкіх людзей.  Адным з іх з’яўляецца “Легіён Марыі”

Легіён МарыіГэты апостальскі рух узнік у Ірландіі, у Дубліне, 7 верасня 1921 года, у вігілію свята нараджэння Беззаганнай Панны Марыі.

У Беларусі першы Легіён Марыі ўзнік у 1994 годзе, а ў нашым касцёле св. а. Піо першая сустрэча адбылася ў студзене 2004 года. На сходзе было шэсць чалавек, хтосьці і цяпер знаходзіцца ў актыўных членах, а некатарыя перайшлі ў дапаможныя.

Актыўны член Легіёна Марыі павінен адзін раз у тыдзень пысутнічаць  на сходзе прэзідыума, прадставіць справаздачу аб зробленнай працы. Кожны дзень чытаць малітву (тэсэру) Легіёна Марыі і адмовіць адну частку Ружанца.  Заўсёды удзельнічаць ва ўсіх  важных справах Легіёна. Раз у год Легіянеры з Мінскай дыяцэзіі ўдзельнічаюць ў трохдзенных рэкалекцыях ў Баранавічах. Кожны год,  25 сакавіка,  у дзень Звеставання Пана, легіянеры удзельнічаюць у свяце АЦЫЕС (ACIES), дзе урачыста падцвярджаюць прысягу на вернасць Панне Марыі.

Наследуючы пакору Беззаганнай Маці, легіянер ідзе з Ёю на заданне, каб як мага больш душ прывесці да Хрыста. Легіянеры наведваюць хворых, духоўна занядбалых людзей.  Наведваюць шпіталі, дамы састарэлых, абортныя адзялені бальніц, дзе моляцца аб захаванні ненароджаннага жыцця.

У нашай парафіі легіянеры прымалі ўдзел у падрыхтоўцы да Пальмовай Пальмовай Нядзелі. Яны ўпрыгожвалі пальмы (вербы) і распаўсюджвалі іх парафіянам за ахвяру на будову касцёла.

Заўсёды легіянеры дапамагаюць у прыборцы касцёла і працуюць на тэрыторыы парафіі. Дзве легіянеркі працуюць у касцёльнай краме.

Духоўным кіраўніком прэзідыума Легіёна Марыі ў нашай парафіі з’яўляецца сястра Рыта Халявінская. Яна дапамагае нам узрастаць духоўна.

Амаль усе члены Легіёна Марыі, з’яўляюцца ўдзельнікамі таварыства  Патрыцыяў, якое ўжо многа год існуе таксама ў нашай парафіі. Арганізацыя Патрыцыяў можна сказаць – гэта дзіця Легіёна. 

Больш падрабязней даведацца аб Легіёне Марыі можна на сайце: 

   marialegionis.blogspot.com.by

  

 

 

Назарэтанскія сем'і 

Сустрэчы назарэтанскiх сямей праходзяць кожны тыдзень у сераду а 19-й гадзiне. Спатканнi маюць дзве формы:

  • Першы i трэцi тыдзень – духоўна – iнтэллектуальную, праз слуханне i разважанне над дакументамi касцёла, дзе ёсць магчымасць успрымаць Божае слова i падзялiцца ў супольнасцi, што кажа кожнаму з нас Бог;
  • Другi i чацвёрты тыдзень маюць малiтоўную форму, а таксама - магчымасць размовы са святаром на хвалюючыя тэмы за сумеснай агапай.

Сустрэчы  адкрытыя для ўсiх. Запрашаем як сямейныя пары, так i людзей па - асобку.

 

 

 

 

Міністранты ў парафіі

Адной  з душпастырскіх  паслуг  з’яўляецца праца і заняткі з хлопцамі, якія прыслугоўваюць пры алтары – міністрантамі. Міністрант (з лацінскага "ministrare") азначае "служыць", "дапамагаць". Такім чынам, міністрант - гэта слуга. Яны служаць Богу, калі робяць усё для таго, каб літургія была прыгожай. Слова "міністрант" асабліва ставіцца да служэння падчас святой Імшы, але міністранты таксама з'яўляецца памочнікам пры ажыццяўленні іншых сакрамэнтаў і абрадаў. 

У нашым касцёле апякуецца миніністрантамі святар, брат Iгар Колзун. Заняткі з міністрантамі адбываюцца кожную суботу, праходзяць у фармаце катэхез і  размоў. На працягу года  міністранты выязджаюць з айцом на  адпачынак, на сустэчы з міністрантамі з іншых парафій. 

Усё гэта служыць для паглыбленняіх хрысціянскай і чалавечай фармацыі. Міністранскае служэнне дапамагае хлопцам збліжацца да Бога і ўзрастаць у веры.  Міністранты парафіі

Служаць пры Алтары міністранты і кандыдаты, якія ўсе з’яўляюцца літургічнай групай парафіі. Літургічная група мае свайго прэзэса, віцэ прэзэса, сакратара і адказнага за кандыдатаў якія выбіраюцца галасаваннем у групе.  Пад час фармацыі кожны міністрант  набывае чарговыя ступені: міністрант Хараліст, міністрант Святла, міністрант Алтара, міністрант Кнігі, Лектар, Цэрыманіярый.  Міністранты падзеляны па групах і кожная група мае свае дзяжурствы ў парафіі.

Кожная група мае свайго святого заступніка – апекуна, і мае свой дзень для яго святкавання. Апякун лектараў св. Бэда Вялебны, дзень лектараў  25 мая. Апякун усіх міністрантаў св. Станіслаў Костка, дзень міністрантаў – 18 верасня. Апякун кандыдатаў са. Дамінік Савіо, дзень кандыдатаў – 5 мая.

Заахвочваем хлопцаў далучацца да міністранскай супольнасці, каб актыўна удельнічаць у літургічным служэніі, праслаўляючы Бога.

 

   Чытаць артыкул: Как быть министрантом в католической церкви

 

  

Неакатэхуменальны шлях

Неакатэхуменальны шлях

Неакатэхуменальны шлях - гэта свецкі рух у Каталіцкай царкве, які аб'ядноўвае каля 300 тысяч чалавек ва ўсім свеце. Крыху больш за 50 гадоў таму, яго заснавалі іспанцы Франсіска (Кіко) Аргуэльо і Кармэн Эрнандэс ў 1964 годзе ў адказ на секулярызацыю грамадства і заклік Другога Ватыканскага сабора аб новай евангелізацыі. Евангелізацыя азначае пропаведзь Евангелля. Бог вырашыў выратаваць свет праз глупства прапаведавання Добрай Навіны, якую неабходна пачуць і прыняць.

У цяперашні час Неакатэхуменальны шлях прысутнічае ў 124 краінах на ўсіх кантынентах, ў 1479 епархіях. У 6272 парафіях існуюць 20432 супольнасці. Толькі ў Еўропе дзейнічаюць 8300 супольнасцей. У 100 дыяцэзіяльных місіянерскіх семінарыях "Redemptoris Mater" рыхтуецца да святарства 2300 семінарыстаў, а духоўны сан атрымалі ўжо 1880 асоб. Больш за 1 тыс. сем'яў ўдзельнічаюць у так званай "Сямейнай місіі" ў 93 краінах. Існуе каля 100 місій "Аd gentes".

Кожнае пакаленне мае патрэбу ў евангелізацыі. Кожнае пакаленне - гэта новыя людзі, якім зноўку неабходна абвяшчаць керыгму, каб яны навярталіся. Таму ёсць неабходнасць у стварэнні маленькіх суполак, якія паказваюць цуд сапраўднай любові і еднасці, і такім чынам, адкрываюць людзей для прыняцця Евангелля. Кожны хрысціянін мае патрэбу ў канкрэтнай суполцы, будзь-то святар альбо біскуп, ці свецкі чалавек. Толькі маленькая суполка правярае тваю веру. У ёй ты сустракаеш людзей не ідэальных і якія ніколі не будуць ідэальнымі. Адзін неўротык, іншы ідыёт, а ты можаш іх усіх любіць. У маленькай суполцы ты цудоўна адкрываеш, як цяжка любіць, верыць, быць бедным і пакорлівым. Ты гэтага не адчуеш ні ў вялікай, ананімнай групе, ні падчас выпадковых сустрэч. 

Супольнасць нараджаецца ў выніку двухмесяцовай катэхізацыі, калі абвяшчаецца керыгма - Слова Выратавання, і Царква дае абяцанне, якое атрымаў Абрагам - атрымаеш Сына і Зямлю. Далей тыя, хто хоча, уваходзяць на Шлях. Неакатэхуменальны шлях пачаў дзейнасць ўпершыню ў Беларусі ў 1992 г. у г. Гомелі. 1-я Неакатэхуменальная супольнасць ў нашай парафіі ўтварылася крыху больш за 10 гадоў таму. Яна ўтварылася пасля праслухоўвання катэхезаў, якія праходзілі тады яшчэ ў капліцы, і абвяшчалі гэтыя катэхезы прыезджыя катэхісты з Польшчы, на ​​чале з прэсвітэрам Аляксандрам Драбышэўскім. На працягу гэтых 10 гадоў адказнымі былі ў нас розныя людзі: і сямейныя і не сямейныя. Зараз гэта сям'я, прычым жонка каталічка, на шляху ўжо 8 гадоў, а муж праваслаўны і  прыйшоў у суполку ўсяго 2 гады таму. 

У нашай супольнасці аб'ядналіся людзі зусім розных узростаў, прафесій, сацыяльных саслоўяў, моладзь, сямейныя пары, пенсіянеры, гэтак жа ёсць 2 святары. І гэта вельмі выдатны сімвал таго, як Езус Хрыстус дае сапраўднае адзінства і з'яўляецца падмуркам жыцця суполкі. Не так важна, з'яўляешся ты католікам ці праваслаўным, важна, каб ты ішоў ўвесь час па дарозе, якая вядзе да паўнаты веры.зНа сённяшні дзень у нашай парафіі існуе тры супольнасці. Першая на чале з Братам Анаталем Ярошкам. Другая супольнасць існуе пад кіраўніцтвам  Брата Віталя Бандаронка. І трэцяя супольнасць, самая малодшая, створаная два гады таму. Брат Юрый Краўчанка накіроўвае гэтую супольнасць на добры шлях. 

Супольнасць Неакатэхумената збіраецца два разы на тыдзень на Літургію Слова (дзе чытаюцца тэксты з Бібліі, а потым людзі дзеляцца тым, што дадзены ўрывак значыць для іх жыцця) і на служэнне нядзельнай Святой Імшы ўвечары ў суботу. Першы час шляху - гэта час напружання, калі Слова Божае сходзіць на тых, хто Яго слухае, змочваючы раны, размягчаючы скарынкі і ацаляючы. У гэты час браты спазнаюць адзін аднаго, выкрываюцца ўсякія складанасці і цяжкасці ў адносінах. Потым прыходзіць першы этап - скруцініум (выпрабаванне), калі Касцёл адчувае веру катэхумэнаў, даючы ім Слова Божае. І зноў час напружання, калі Слова Божае спаўняецца ў тых, хто Яго прыняў. Далей ёсць яшчэ этапы, калі Касцёл ўводзіць чалавека ў малітву, уручае "Ойча наш ..", Крэда і г.д. да абнаўлення абяцанняў хросту.

Мы аб'ядналіся для таго, каб жыць па вобразу першых хрысціянскіх суполак і ўзрастаць у веры. Таму што ісці да Хрыста лягчэй разам з кімсці, чым аднаму. Бо, калі чалавек адзін, яму так лёгка заблукаць. Мы не сяброўская кампанія або клуб гульні ў гольф. Мы не ідэальныя. За намі не стаіць ніякая палітычная ідэалогія. Але нас аб'ядноўвае Святы Дух, які вучыць нас любіць бліжняга, прымаць яго такім, які ён ёсць, з усімі сваімі недахопамі і добрымі якасцямі. Супольнасць ідзе да пазнання Бога і спазнання самога сябе разам са сваімі катэхістамі (тымі, якія ўпершыню абвяшчалі катэхезы) і пад кіраўніцтвам святара. Галоўны дэвіз у нас, як і ў любой неакатэхуменальнай суполцы - паслухмянасць. Паслухмянасць Госпаду, адказным, катэхістам, прэсвітэру, касцёлу. 

У суполцы ёсць адказныя, звычайна гэта сям'я, якая нясе адказнасць па розных арганізацыйных пытаннях.  Адказных выбіраюць самі людзі шляхам галасавання. Акрамя адказных ёсць таксама адпаведныя, гэта тыя, хто дапамагае сваім адказным. Ёсць дідаскаль, гэта чалавек, які займаецца з дзецьмі, які ў спрошчанай форме тлумачыць і дапамагае дзецям зразумець пачутае Божае слова.  Адзін раз у два месяцы праходзіць канвівенцыя, дзе браты ўслаўляюць Госпада ў Ранішніх Хвалах, дзеляцца вопытам і сведчаннем дзеяння Бога ў іх канкрэтным жыцці. Пасля канвівенцыі звычайна робіцца Пакутная Літургія, дзе кожны можа прыступіць да сакрамэнту пакаяння. Заканчваецца гэтая Літургія сумесным святам яднання паміж сабой і Богам - агапэ (грэч.), што на лаціне гучыць як caritas, г.зн. любоў да бліжняга, мае значэнне дзейснай адараемай любові, хрысціянскай любові (міласэрнасці). Агапэ - любоў - благаслаўленне і любоў да бліжняга, любоў - клопат, любоў - самаадрачэнне, самаахвяраванне, адна з трох хрысціянскіх цнотаў (разам з верай і надзеяй). Таксама і любоў да ворагаў пазначаецца словам "агапэ" ці роднаснымі яму. Агапэ ўяўляе сабой форму бескарыслівай любові, звязаную з турботамі аб дабрабыту іншых людзей. Гэтым жа словам пазначаліся братэрскія трапезы першых хрысціянаў. І ў неакатэхуменальнай суполцы - гэта таксама радасная братэрская трапеза. 

У нас ужо ёсць свае катэхісты - 8 чалавек, якія 1 раз год на працягу 2-х месяцаў абвяшчаюць катэхезы ў сваім прыходзе, каб дапамагчы вернікам пачуць пра любоў Бога да кожнага чалавека і дапамагчы пачуць Добрую вестку. 

Неакатэхуменальны шлях - гэта шлях да ўсвядомленага абнаўлення свайго хросту праз розныя этапы, і жыццё па вобразу першых хрысціянскіх суполак.

Супольнасць Неакатэхумената шырока вядома не толькі ў Беларусі, але і за яе межамі. Гэта спосаб паказаць Бога сучаснаму чалавеку і навучыць жыць па-хрысціянску. Асабліва ў буйных гарадах, дзе жыццё бурліць, часам гіне духоўная спадчына. Але вядома, што кожны чалавек ад Бога выйшаў і да Бога ідзе. Неакатэхуменат гэта робіць асаблівым чынам, гэта праверана ў многіх дзяржавах, Статут Неакатэхумената зацверджаны Касцёлам. 

Неакатэхуменат - гэта сапраўдны дар Божага блаславення, Касцёл нашага часу, адзначыў Папа, цытуючы словы святога Яна Паўла II:

«Я прызнаю Неакатэхуменальны шлях даведнікам каталіцкага станаўлення, каштоўнага для грамадства і для нашай эпохі»

(Epist. Ogniqualvolta, 30 жнўіня 1990: AAS 82 [1990], 1515). Святы Айцец адзначае, што гэта царкоўны рух грунтуецца на трох царкоўных вымярэннях: слове, літургіі і суполцы. Гэтыя асновы, увасобленыя ў штодзённым братэрскім і сямейным жыцці, становяцца вытокам мноства Гасподніх дароў, асабліва шматлікіх пакліканняў да святарства і манаства. Усё гэта з'яўляецца выдатным пацвярджэннем жывой прысутнасці Духа Божага ў сённяшняй Царкве. 

Папа Францішак падкрэсліў, што ў нашыя дні Царква абавязана зрабіць крок ад пастырскага служэння простага ўтрымання да рашучага пастырскага Місіянерства (гл. «Evangelii Gaudium», 15). Гэта вельмі важна, калі мы не хочам застаялых водаў у Касцёле.

 

 

    УСТАВ НЕОКАТЕХУМЕНАЛЬНОГО ПУТИ 

 

 

 Папа Францішак павіншаваў Кіко Аргуэла з 80-годдзем

9 студзеня заснавальніку Неакатэхуменальнага шляху Кіко Аргуэла споўнілася 80 гадоў. Папа Францішак з гэтай нагоды скіраваў яму асабістае пасланне.

«Няхай Бог аддзячыць табе за ўсё дабро, якое ты робіш у Касцёле», — піша ў ім Святы Айцец, як паведамляе італьянская рэдакцыя Vatican News.

  

    Як у першых хрысціянаў 

 «Лепш самой усё ўбачыць і перажыць», — так я падумала, калі вырашыла з’ездзіць у госці ў неакатэхуменальную супольнасць у Маладзечне, якая існуе тут ужо больш за 10 гадоў. Мэтай маёй вандроўкі было пабываць на нядзельнай святой Імшы, якая ў гэтай супольнасці цэлебруецца… у суботу вечарам! Мне стала цікава, як адбываецца гэтая не зусім прывычная цэлебрацыя Эўхарыстыі, чаму менавіта ў суботу, а не ў нядзелю… Урэшце, выйшла так, што я ўпершыню перажыла неакатэхуменальную Імшу, упершыню ўбачыла жыццё супольнасці, пра якую ведала аддалена і цьмяна, «знутры». Але пра ўсё па парадку.

 

   Папа Францішак: Харызма неакатэхуменату — вялікі дар для Касцёла

5 мая ў рымскім мікрараёне Тор-Вергата папа Францішак узначаліў святкаванне 50-годдзя пачатку дзейнасці Неакатэхуменальнага шляху, у якім бралі ўдзел таксама вернікі з Беларусі. У сваёй прамове Святы Айцец запрасіў падзякаваць Богу за спазнаныя за гэты час любоў і вернасць.

 

  Біскуп Аляксандр Яшэўскі ўручыў Бібліі слухачам катэхез пры парафіі ў Маладзечне

13 сакавіка 2017 года ў парафіі Св. Казіміра ў Маладзечне слухачы катэхез для дарослых атрымалі Бібліі з рук дапаможнага біскупа Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі Аляксандра Яшэўскага.

Катэхезы пры парафіі арганізуе «Неакатэхуменальны шлях», які дзейнічае ў касцёле св. Піо з 2006 года. На сёння яго ўдзельнікі аб’яднаныя ў тры вялікія супольнасці.

Раз на год праходзяць заняткі па катэхезе, якія служаць глыбокаму пазнанню сваёй рэчаіснасці і сваіх адносін з Богам і людзьмі.

 

  Афіцыйная старонка шляху   Неакатэхуменальны шлях http://www.camminoneocatecumenale.it 

 

  

 

  

 

Патрыцыі

Таварыства Патрыцыяў было заснавана ў 1955 годзе. Яго мэта – даць рэлігійную адукацыю людзям, навучыць і заахвочваць іх да апольстальскай дзейнасці.

Першае патрабаванне прэзідыума да кожнага ўдзельніка – зрабіць вусны даклад. Пасля ідзе абмеркаванне пэўнай тэмы, дзе кожны павінен выказаць сваю думку. Так у натуральнай, добразычлівай форме ідзе гутарка з усімі ўдзельнікамі таварыства. На парацягу года, Патрыцыі маюць магчымасць закрануць многа цікавых тэм для даклада і далейшага абмеркавання.

Сход удельнікаў таварыства Патрыцыяў праходзіць адзін раз у месяц. Ён распачынаецца з малітвы Патрыцыяў. На паседжаніі заўсёды прысутнічае Духоўны Кіраўнік,  ён падвядзе вынік, дапаможа больш разабрацца па тэме даклада.

На прыканцы заўсёды усе разам чытаюць Сімвал Веры.

Духоўным кіраўніком Патрыцыяў  у нашым касцёле з’яўляецца бр. Францішак Бука.

  

 

 

Сёстры ў парафіі

Бл. Баляслава Лямэнт

 

Лямэнт Баляслава Марыя - блажэнная Рымска-каталіцкай царквы, манашка, заснавальніца Кангрэгацыі "Сёстры місіянеркі Святой Сям'і». Нарадзілася 3 ліпеня 1862 года ў горадзе Лович, Польшча, памерла 29 студзеня 1946 года ў Беластоку, Польшча. Чытать падрабязней пра Баляславу Лямэнт на старонцы Кангрэгацыі Сясцёр Місіянерак Святой Сям'і.

 

Чым мы займаемся кожны дзень? /МЭТА НАШАГА ОРДЭНУ/:

Выхаванне і навучанне дзяцей і моладзі.

 

  • Ад чаго мы, сёстры, спецыялісткі? /ХАРЫЗМА ОРДЭНУ/:  
  • “Каб усе былі адно” – адзінства паміж хрысціянамі, асабліва католікамі і праваслаўнымі, адзінства ў сем’ях.

 

  • Дзе крыніца нашай малітвы і духоўных сіл? /ДУХОЎНАСЦЬ ОРДЭНУ/:
  • Слова Божае, а асабліва Евангелле Езуса Хрыста;
  • Штодзённая сустрэча з Езусам ва Эўхарыстыі;
  • Асабістая малітва і малітва ў супольнасці;
  • Духоўныя практыкаванні (рэкалекцыі) паводле св. Ігнацыя Лайолы;
  • Набажэнства да Найсвяцейшага Сэрца Езуса;
  • Жыццё ў супольнасці на ўзор святой Сям’і – ідэале адзінства, узаемнай любові і паслухмянасці волі Айца;
  • Усё, што мы робім і як жывём – мы робім для большай хвалы Божай і адзінства Святога Касцёла.

 

    УЧОРА на тэрыторыі Беларусі:

Сёстры кіравалі прафесійнымі школамі, сярэднімі школамі, вялі пансіянаты і курсы пашыву адзення, мелі дзіцячыя сады, дзіцячыя дамы, кіравалі сталовымі для беспрацоўных, інтэрнатамі для бяздомных жанчын, дамамі пенсіянерак, а таксама працавалі ў дзяржаўных бальніцах. Усюды вучылі рэлігіі.

 

    СЁННЯ сёстры займаюцца:

Катэхізацыяй дзяцей, моладзі і дарослых, сталовай для бедных, святліцай для дзяцей, харытатыўнай дапамогай ўсім патрабуючым, праводзім духоўныя рэкалекцыі, семінары і трэнінгі па сузалежнасці.

Езу, Марыя, святы Юзаф, учыніце, каб жыццё нашай манаскай супольнасці было для ўсіх бачным знакам адзінства і прысутнасці сярод нас Уваскрослага Хрыста.

Найсвяцейшая Сям’я, благаслаўляй і ахоўвай усе сем’і свету, учыні, каб яны жылі ў адзінстве паводле Божага права і Яго запаведзяў. Амэн.

У парафіі сёстры займаюцца катэхізацыяй дзяцей і моладзі, індывідуальнай падрыхтоўкай дарослых да св.сакрамэнтаў, адна з сясцёр служыць сваімі талентамі ў касцёльнай сакрыстыі.

   

   Больш пра Сясцёр Місіянерак св.Сям’і можна даведацца тут:

   http://www.sestrymsf.ru/

   http://www.misjonarki-swietej-rodziny.org/

 

 

 

 

Францішканскі Ордэн Свецкіх

“Служыце Госпаду з радасцю! Будзьце слугамі Яго народу з радасцю, таму што св. Францішак жадаў, каб вы былі радаснымі слугамі чалавецтва, здольнымі ўсюды запальваць лямпы надзеі, даверу, аптымізму,  якія маюць сваю крыніцу ў самім Госпадзе”.

Ян Павел II да паслядоўнікаў св. Францішка 5-XI-1978г.

 

Гісторыя Францішканскага Ордэна Свецкіх бярэ свой пачатак з XIII стагоддзя,  а дакладна ён быў заснаваны ў 1221 годзе ў Італіі, так што існуе амаль 800 год.

Першапачаткова свецкіх францішканаў называлі “браты і сёстры пакаяння” і такую назву меў Трэці Ордэн Францішканскі “Тэрцыяры”, (паколькі ў 1209 годзе быў заснаваны Першы Ордэн мужчынскі, а ў 1211 годзе Другі Ордэн – жаночы “Сясцёр Кларысак” ).

Заснавальнікам Ордэнаў з’яўляецца св. Францішак Асізскі. Гэта вядомы святы не толькі сярод католікаў, але сярод хрысціян і іншых веравызнанняў. Дзякуючы яго асаблівым цнотам: евангельская беднасць, пакора і прастата жыцця, любоў да ўсіх стварэнняў і вялікая апостальская стараннасць, ён стаў блізкім многім людзям і пацягнуў за сабой вельмі вялікую лічбу паслядоўнікаў не толькі ў мінулым, але і ў нашыя дні.

Ад самага пачатку Францішканскі Ордэн Свецкіх хутка развіваўся, спачатку ў Італіі, а потым у іншых краінах, да якіх прыходзілі францішкане Першага Ордэна. Ордэн быў прыкладам для другіх хрысціян у справах міласэрнасці, дапамогі хворым, церпячым, убогім  і евангелізацыі.

Францішканскі Ордэн Свецкіх (скарочана ФОС) прадназначаны для асобаў свецкіх, якія адчуваюць пакліканне да таго, каб ісці за Хрыстом шляхам св. Францішка Асізскага і па прычыне абавязкаў якія выконваюць і стану сужэнскага не могуць уступіць а ні ў Першы, а ні ў Другі Ордэны. Да ФОС могуць належаць людзі рознага ўзросту, дыяцэзіяльныя ксяндзы, асобы якія жывуць самотна. Свецкія францішкане павінны весці хрысціянскае жыццё паводле прынцыпаў Евангелля  і Рэгулы, трывала выпрацоўваць у сабе хрысціянскую дасканаласць і ахвярна дапамагаць Касцёлу. Падобна як Евангелле, Рэгулу  патрэбна часта чытаць, разважаць і трывала ўваходзіць у сваё жыццё. Імкненне да дасканаласці і апостальства – гэта заданне, якое вынікае з факту прыналежнасці да ФОС. Францішканскі Ордэн Свецкіх павінен быць пад кіраўніцтвам Першага Ордэна.

Папа Бенедыкт XV у 1921 годзе ў Энцыкліцы “Sacra Propediem” прысвечанай Трэцяму Ордэну пісаў так: “У Францішка першага з’явілася думка, а пры дапамозе Божай ласкі была паспяхова зрэалізаваная, каб манаскі спосаб жыцця учыніць агульнадаступным. Такога дагэтуль не ўчыніў аніводзін законадаўца”.

У нашыя дні ФОС з’яўляецца шматлікай і моцнай групай, на якую Касцёл разлічвае як на людзей яму адданых, якія дапамагаюць яму абараняць прынцыпы хрысціянскай веры і маральнасці сваім жыццём, учынкамі, словамі і працай даючы сведчанне пра Хрыста.

У парафіі св. Казіміра г. Маладзечна існуе з 2009 года Францішканскі Ордэн Свецкіх. Гэта францішканская сям’я рознага ўзросту ад 33 год да 85 год (тры пакаленні), якая дапамагае Касцёлу, рэалізуючы сваё пакліканне,  паводле магчымасцяў, узросту, здольнасці, прафесіі, сямейнага стану, адукацыі, спецыяльнай вучобы кожнай з сясцёр, а агульна: правядзенне набажэнства ружанцовага, маёвага,  да Сэрца Езуса, спевы перад і падчас Святой Імшы раніцай, прыбіранне касцёла, дапамога адзінокім людзям старэйшага ўзросту і патрабуючым.

Пры наведаванні шпіталяў, дома-інтэрната для псіхахронікаў, дапамога святару у падрыхтоўцы хворых да споведзі, у выключных выпадках да Першай св. Камуніі, у навучальных установах лекцыі-бяседы для навучэнцаў, катэхізацыя; таксама абарона зачатага жыцця, падрыхтоўка і навучэнне маладых людзей да сужэнства і сямейнага жыцця.

 

Малітва Францішка Асізскага аб духу любові:

Учыні мяне, Пане, прыладаю Твайго спакою,

каб нёс любоў туды, дзе пануе нянавісць,

каб прабачаў там, дзе абражаюць,

каб яднаў там, дзе сварка і звада,

каб праўду казаў там, дзе ёсць фальш,

каб нёс веру туды, дзе ёсць сумненне,

каб абуджаў надзею там, дзе пануе роспач,

каб распаліў святло там, дзе валадарыць цемра,

каб нёс радасць туды, дзе турбуе неспакой.

Учыні, каб не шукаў я суцяшэння, а суцяшаў іншых,

каб не прагнуў разумення, але каб разумеў іншых,

каб не шукаў любові да сябе, а любіў іншых.

Бо той, хто дае, заўсёды атрымлівае,

хто не шукае свайго, той знаходзіць,

хто прабачае, таму будзе прабачана,

бо, паміраючы, мы нараджаемся для жыцця вечнага.

 

   Рэгула Францішканскага Ордэна Свецкіх

  

 

 

Хатні Касцёл

Хатні Касцёл з’яўляецца сямейна-сужонскім рухам свецкіх у Касцёле, працуе ў рамах Руху Святло-Жыццё, які з’яўляецца адным з рухаў адновы Касцёла ў Польшчы пасля ІІ Ватыканскага Сабора. Хатні Касцёл яднае ў сабе харызматы Руху "Святло-Жыццё" і міжнароднага руху каталіцкіх сужонкаў Equipes Notre-Dame (END), чым стварае ўласцівую для сябе дарогу.

Хатні касцёл

Заснаваў Хатні Касцёл Слуга Божы кс. Францішак Бляхніцкі (1921-1987), а ў справе развіцця супольнасці з ім цесна супрацоўнічала сястра Ядвіга Скурдо RSCJ.

Духоўнай калыскай Хатняга Касцёла з’яўляецца Красценка над Дунайцам, дзе ў 1973 годзе адбыліся першыя аазісы сямей, а зараз існуе Цэнтр Руху "Святло-Жыццё".

Знакам Хатняга Касцёла з’яўляюцца два грэцкія словы “FOS” (святло) і “ZOE” (жыццё), упісаныя ў крыж, што вырастае паміж двух з’яднаных пярсцёнкаў, якія разам з крыжам змешчаны ў стылізаванай фігурцы доміка. Хатні Касцёл таксама карыстаецца знакам END – іконы Святой Сям’і.

Свята Хатняга Касцёла – Нядзеля Святой Сям’і.

Фармацыйным выданнем Хатняга Касцёла з’яўляецца “Хатні Касцёл. Ліст да сямейных супольнасцяў”, які выходзіць з 1975 года, яго першым рэдактарам быў Слуга Божы кс. Францішак Бляхніцкі.

Хатні касцёл

Хатні Касцёл звяртае асаблівую ўвагу на духоўнасць сужонкаў, альбо імкненне да святасці разам з сужонкам. Хоча дапамагчы сужонкам, якія трываюць у сакрамэнтальным шлюбе, пабудаваць паміж сабой сапраўдную еднасць, якая адначасова стварае найлепшыя ўмовы для добрага выхавання дзяцей у духу хрысціянства.

Хатні Касцёл імкнецца да адновы сужонства і сям’і праз:

  • жыццё Словам Божым, каб яно стала словам жыцця;
  • жыццё малітвай як асабістым спатканнем з Хрыстом, сваім Збаўцам;
  • жыццё сакрамэнтамі, асабліва Эўхарыстыяй;
  • сведчанне аб сваім спатканні з Хрыстом у сужонстве, сям’і, з іншымі людзьмі;
  • служэнне ў супольнасці Касцёла, паводле атрыманых дароў.

Дзякуючы ўвядзенню ў жыццё фармацыйных элементаў (малітва асабістая і супольная, рэгулярнае спатканне з Божым словам, сістэматычная праца над сабой і сваім сужонствам, сужонскі дыялог, удзел у рэкалекцыях і інш.) наступае індывідуальнае збліжэнне сужонкаў з Богам і ўзрастанне іх духоўнасці. Гэтыя элементы не мэта сама па сабе, а сродак для дасягнення мэты. Іх рэалізацыя ў сужонстве адбываецца праз штодзённыя намаганні сужонкаў, якія распачынаюць і рэалізуюць прапанаваныя абавязкі і праз узаемную дапамогу сужонкаў з кола на шляху да святасці (ідэя малой групы як неабходнага асяроддзя для ўзросту ў веры).

У Хатнім Касцёле сям’я з’яўляецца асноўным месцам фармацыі, а кола, якое ствараюць 4-7 сужонстваў, асноўным элементам у яго арганізацыйнай структуры як асяроддзя фармацыйнага і евангелістычнага. Кола з’яўляецца асноўнай структурай Хатняга Касцёла. На сустрэчах кола, якія праходзяць раз на месяц, яго ўдзельнікі ў духу сяброўства і ўзаемнай павагі дзеляцца з іншымі сваімі перамогамі і няўдачамі. Тут можна пачуць добрую параду ад сяброў, атрымаць дапамогу і — што самае каштоўнае — малітоўную падтрымку, так неабходную падчас выпрабаванняў і цяжкасцяў. Вопыт сямейных сустрэчаў паказвае, што іх удзельнікі з часам становяцца, нібы родныя, бо іх яднае сам Езус Хрыстус.

Членамі Хатняга Касцёла з’яўляюцца сужонствы, якія маюць сакрамэнтальны шлюб, якія супольна (муж і жонка) заняты ў прапанаванай ім фармацыі. Яны па ўласнай волі далучаюцца да колаў, каб ўзаемна дапамагаць адзін аднаму. “Роўныя служаць роўным”.

Кола Хатняга Касцёла пры парафіі св. Казіміра ў г. Маладзечна створана ў 2004 годзе. У цяперашні час мадэратарам кола з`яўляецца бр. Анатоль Ярошка. Сем`і імкнуцца праз узаемную дапамогу набліжацца да Бога, жыць у сужонстве  разам, а не побач.